Chapter 14: Polyandry Plan
1417 Words
Chapter 14: Polyandry Plan
Written By: BlackRavenInk16
"TAMA PA BA ITONG GINAGAWA natin, Michael? Stalker na tayo ngayon?" Hindi nakapagpigil si Miguel na mag-react na sa ginagawa nila.
They sit inside their car, waiting for Jenny to step outside just to catch a glimpse of her.
"If you don't want to, pwede ka namang hindi sumama. I will stalk her alone," sabi ni Michael sa kapatid.
Sa kanilang dalawa, siya ang mas seryoso at ito naman ay playful at parang bata kung kumilos.
They have the same face but completely different personalities, and yet they both fell in love with the same girl. Never in his life did he imagine that he would be willing to share a woman with his own brother—but now, it's happening. He is important to him at ayaw niyang magtalo sila dahil lang sa iisang babae kaya they both agree na kung papayag si Jenny ay paghahatian nila ito. Walang kaso sa kanya kung dalawa silang maging boyfriend ni Jenny kung si Miguel naman ang magiging kahati niya.
"Not fair! I want to see her too pero paano kung mahuli tayo rito ng papa niya? Baka magwala na naman iyon!" Naduduwag na sabi ni Miguel.
"Subukan niya para makasuhan natin siya. Hindi siya pwedeng manakit ng menor-de-edad," inis na sabi niya.
"Pero papa siya ni Jenny. Ipapakulong talaga natin siya?"
"Why not? Nilalayo niya si Jenny sa atin! Naniniwala ka ba talaga na aksidente lang iyong permanent seating arrangement natin sa school? Nilagay tayo ni Teacher Salvie parehas sa unahan at si Jenny, sa likuran para mahiya tayo na lingunin siya during class. Bukod do'n, hindi niya nilulubayan si Jenny kapag break or lunch. Saan ka naman nakakita ng gano'ng ka-clingy na teacher sa estudyante lang niya? Sa tingin ko kinausap ng papa ni Jenny si Teacher Salvie na buntutan si Jenny para hindi na tayo makalapit. Spy talaga niya iyong teacher na iyon, e. Halata namang patay na patay siya sa papa ni Jenny," komento niya.
"Sa tingin ko rin. Pero sa totoo lang, napapansin ko iyong papa ni Jenny na parang weird. I don't know kung ako lang ba ito pero para siyang obsessed sa sarili niyang anak. Iyong tingin niya kay Jenny, parehas din ng tingin natin sa kanya, e."
Natigilan siya sa komento ni Miguel pero sa totoo lang ay napapansin din niya iyon. Sa kanilang dalawa ni Miguel ay siya pa lang ang may dating experience pero kahit ang isang inosenteng katulad nito ay nakikita na rin ang wirdong kilos ng papa ni Jenny dito.
"Pansin ko rin 'yan, sa totoo lang, halatang-halata siya. Sa tingin mo ba, may nangyayari sa kanila?"
Umiling ito.
"Wala naman siguro dahil mukhang inosente pa si Jenny sa pakikipag-boyfriend. Hindi nga niya namamalayan na nililigawan na pala natin siya, sa isip niya palagi, as friends lang. Baka one sided lang? Kasi kung may ganoong nangyayari, parang imposible naman na hindi magalit si Jenny sa papa niya. Sa nakikita ko nga, parang idol na idol niya pa iyong papa niya, tinapon niya nga iyong mga pinagsamahan natin at nakinig siya sa papa niya na iwasan tayo kahit na panay ang lapit natin sa kanya." Bumakas ang tampo sa tinig ni Miguel.
"I also hate her for abandoning us, but my love for her still prevails, Miguel. Do you feel the same way?"
Tumango ito.
"I never felt like this before, Michael. Hindi ko rin alam kung ano ba ang pinakain sa atin ni Jenny, bakit parehas tayong baliw na baliw sa kanya?" sabi nito na frustrated na rin.
Jenny is the sole reason kung bakit sila nag-transfer sa Estefano University. They fell in love with her at first sight noong minsan silang nag-commute noon sa mrt. Pero ni hindi man lang nila ito makausap ngayon kahit nasa iisang classroom na sila.
"Para na tayong mababaliw na magkapatid dahil sa sobrang lungkot pero si Jenny, parang wala man lang pakialam sa atin," sabi naman niya.
"E, kung kidnapin na lang kaya natin siya, Michael?"
Napanganga siya sa narinig mula kay Miguel. He seems so innocent pero may mga idea itong gano'n.
"Bumili tayo ng isang isla tapos dalhin natin siya ro'n. Tapos buntisin natin siya para wala na siyang kawala. For sure ako, kapag nabuntis natin siya, kahit ang papa niya ay wala nang magagawa!" Nakangiti ito kahit ka-demonyohan ang lumalabas sa bibig nito.
"That idea was really tempting, Miguel. Kaunti na lang talaga, baka hindi na rin ako makapagpigil at magawa ko na nga 'yan. But we're just 17. Hindi pa natin kayang magkaroon ng pamilya lahat."
"Iyon na nga, Michael, e. Minor pa lang tayo kaya kahit kidnapin at r*pe-in natin si Jenny ay hindi tayo makukulong. Saka makapangyarihan naman si mama, for sure, malulusutan natin kahit ano kung magkakaron tayo ng kaso. Ang mahalaga lang naman, maitali na natin si Jenny sa atin para hindi na siya makatakas o maagaw pa ng iba. Ayaw mo ba no'n?" pangungulit pa rin nito.
Ang akala niya ay mas mahal niya si Jenny kung ikukumpara rito pero sa lumalabas sa bibig ng kambal, parang mas obsessed pa ito kay Jenny kaysa sa kanya.
"Siguro nga 17 pa lang tayo pero ako, siguradong-sigurado na akong si Jenny ang gusto kong makasama habang buhay. Hindi ba tayo parehas ng nararamdaman, ha, Michael?"
"Of course not. Mas mahal ko pa si Jenny kaysa sa inaasahan mo. Pero kapag ginawa natin iyang plano mo, siguradong kamumuhian niya tayo."
"But atleast, naging sa atin siya. Kaysa naman parang wala na tayong magawa laban do'n sa stepfather niya na halatang may gusto rin sa kanya. I can't afford to lose her, Michael! I really love Jenny!" parang batang sabi nito na kulang na lang ay magpapadyak na sa sahig.
"Ganyan ba ang ugali ng gusto ng maging tatay? Baka kapag nagwala iyong magiging anak mo, sabayan mo pang ngumawa," natatawang sabi niya sa kapatid.
"E, ano na ang gagawin natin ngayon? Mamamatay ako kapag hindi ko pa nakausap si Jenny. Alam mo bang puro na lang siya iyong tumatakbo sa isipan ko?"
"How could I not know that? We're both in love with her. Pero may iba pa naman sigurong paraan--" Hindi na niya naituloy pa ang sasabihin sana dahil namataan na nila si Jenny na palabas na ng gate ng mga ito.
Nakasuot lang ito ng simpleng pants at t-shirt na napapatungan ng stripe na polo. Nakalaylay ang buhok at ni walang make up but she's still so damn beautiful.
Si Jenny ang tipo ng babae na hindi na kailangang mag-ayos masyado para lang lumabas ang ganda.
Sa unang tingin, mukha itong simple dahil sa natural beauty nito pero kapag natitigan itong maigi, sobrang cute nito at nakapaka-inosenteng tingnan na hindi nakakasawa. Lalo rin itong gumaganda kapag ngumingiti ito na kasama ang mga mata. Sobrang nakakadala ang ngiti nito to the point na parang ayaw na nilang tanggalin ang mga tingin nila rito.
Alam niya na katulad niya ay tumitibok din ng malakas ang puso ngayon ni Miguel habang pinagmamasdan nila ito sa malayo. Sobrang tagal na nila itong hindi nakakausap. Halos 3 weeks na rin. Kahit malapit lang ito sa kanila ay hindi man lang nila ito malapitan sa school.
Para itong isang idol, habang sila ni Miguel ay tila mga fan nito na nakatanaw lang mula sa malayo.
Sumakay si Jenny sa pulang kotse na naroon at umandar na ang sasakyan. Agad naman niyang binuhay ang sasakyan nila at sumunod sa kotse.
Nagpunta sa mall na pag-ma-may-ari ng pamilya nila si Jenny. Para silang mga stalker na nakasunod ng palihim sa babae at kung ano-ano pa ang mga pinamili nito. Kung ang iba siguro, babagutin sa ginagawa nila dahil wala naman itong ginagawang kakaiba pero para sa kanila, masaya na silang makita man lang ito.
Maya-maya ay may tumawag sa cellphone nito.
"Gano'n po ba, kailangan ng umalis ni Ate Andrea? Sige po, ayos lang, mag-mrt na lang po ako pauwi. Thanks na lang po sa paghatid dito. Ingat po kayo." Narinig nila ang sinabi nito sa kausap nito sa cellphone at base sa pagkakaintindi nila, humiram lang ito ng sasakyan at driver ang kausap nito na kailangan ng umalis agad dahil nagpapasundo na ang may-ari ng kotse.
Nagkatinginan silang magkapatid. Wala ng kasama si Jenny. Masosolo na nila ito!
Bumaba na si Jenny sa mall at nagkataon na napadaan ito kung saan nakaparada ang sasakyan nila. Lingid sa kaalaman nito ay nakasunod sila. Nakahanda nang tanggalan ito ng malay makasama lang nila ito...
- Writer
