Chapter 9: Breakfast
1171 Words
Chapter 9: Breakfast
Written By: BlackRavenInk16
NAGISING kinabukasan si Allen na parang nangangalay siya. Nanlaki ang mga mata niya nang mapansin na nasa ibabaw pala siya ng dibdib ni Jenny. Nakatulog siya dahil sa sobrang pagod kagabi!
Gusto niyang tumayo na dahil natatakot siya na baka katulad niya ay nangangalay din si Jenny sa pwesto nila pero sa totoo lang, nasasarapan siya sa pwesto nila. Hindi siya makapaniwala na tinulugan lang niya at pinalagpas ang pagkakataon na mayakap ito ng matagal.
Mas humigpit ang yakap niya kay Jenny. Parang ayaw pa niyang tumayo at parang gusto niyang buong araw na lang silang ganito pero alam niyang hindi pwede. Just a hug from her is enough to make him happy and peaceful. Mayroong kakayahan si Jenny na punan ang emptiness sa puso niya. Just being with her is a heaven for him at alam niyang walang kahit na anumang bagay o pera ang maaaring maging kapalit ng sayang nararamdaman niya sa tuwing magkasama sila.
"Papa, I'm sorry po. I won't lie again..."
Maya-maya ay biglang nagsalita si Jenny habang tulog ito. Lalo lang tuloy siyang napatitig sa napakagandang mukha nito. Kahit pa nakapikit ito at tulog na, ang ganda-ganda pa rin talaga ng prinsesa niya. Kung inosente itong tingnan kapag gising, mas lalo kapag tulog ito.
Mahaba ang pilikmata ni Jenny, may perpektong korte ng kilay at matangos ang ilong. Napatingin siya sa nakaawang nitong labi na mapula, manipis at malambot kung tingnan. Tila nauhaw siya nang mapatingin doon. Kahit tinititigan lang niya ito ay nag-iinit na agad ang alaga niya.
Hindi na siya nakapagpigil at sinakop na niya ang mga labing iyon. Wala siyang pakialam kahit wala pa itong malay sa ginagawa niya.
"Ummm... Papa..." ungol nito habang tulog pa rin. Tumugon ito sa halik niya na ang akala yata ay nananaginip pa rin ito.
Sarap na sarap siya sa labi ni Jenny dahil napakalambot niyon at bukod do'n, tumutugon ito sa halik niya kahit wala itong malay.
Napansin niya na nasasanay na si Jenny na makipaghalikan dahil ilang beses na rin naman silang nag french kiss. Kahit pa parang wala itong kamalay-malay na hindi naman talaga iyon ginagawa ng mga normal na mag-ama.
"So innocent. Ang sarappp..." Habang pinapapak niya ang labi nito ay hindi niya mapigilang hindi umungol.
Hinding-hindi siya magsasawa na halikan si Jenny nang paulit-ulit. Kahit halik pa lang ang ginagawa niya rito ay parang nauul*l na siya. Paano pa kaya kung all the way na. He can't wait for it to happen.
Tumagal pa ng halos 15 minutes na wala lang siyang ginawa kundi ang halikan lang ito nang halikan nang paulit-ulit. Namamaga na nga yata ang labi nito. Lalo siyang nag-iinit sa kaisipan na wala itong kamalay-malay sa ginagawa niya.
Tumatayo na ang alaga niya at gusto niyang ipas*bo sa bibig nito iyon pero pinigilan niya ang naisip na kamany*kan.
Mararamdaman na nito kapag may ginawa pa siyang iba bukod sa pagsamantalahan ang labi nito.
Pumunta na lang siya sa banyo saka doon nilabas ang init ng katawan. Kung siya ang tatanungin, he can't wait to take her. Habang tumatagal ay napuputol na ang pisi ng pasensya niya, mas lalo itong nagiging attractive habang nag-da-dalaga ito.
Naaakit na nga siya rito kahit wala pa naman itong ginagawa sa kanya, iyon pa kaya kung dumating ang araw na magpakita na rin ito ng motibo sa kanya.
Sisiguraduhin niya na walang ibang lalaking makikita si Jenny kundi siya lang. Siguro nga, ang pagmamahal nito sa kanya sa ngayon ay wala pang malisya pero alam niya na kapag lubos na nitong naiintindihan ang lahat na may iba na sa ginagawa niya rito ay mahuhulog din ang loob nito sa kanya.
But he knows that this is not the right time yet. Kailangan pa niyang maghintay ng isang taon pa para rito.
---
PAGBABA ni Jenny ay nakaamoy siya ng mabango. Nag-sa-sangag ng kanin ang papa niya at may mga ulam na sa lamesa. Magaan na ang mga galaw ng papa niya at mukhang hindi na ito galit.
"Good morning, Baby! Maligo ka na, nakapagpainit na ako ng tubig para sa 'yo. Pagkatapos mong maligo, sigurado ako, tapos na ang lahat ng niluluto ko," nakangiti at mabait na ulit na sabi ni Allen sa kanya na tila nakalimutan na kung ano ang pinag-awayan nila kahapon.
"Sige po, Papa. Salamat po." Iyon lang at naligo na siya.
Naka-uniform na siya nang bumalik siya sa lamesa at nakahanda na ron ang mga kakainin niya.
"Eat, Baby, eat." Sinusubuan pa siya ng papa niya na parang isang bata imbes na kumain na rin itong katulad niya.
"Papa, kain na rin po kayo. Kaya ko naman pong kumain mag-isa. Hindi na po ako baby," sabi niya saka inagaw na ang kutsara rito.
"Fine. Siya nga pala, Baby, mamaya, masusundo na kita ulit. Pumayag na iyong manager namin na makipagpalit ako ng shift do'n sa ka-work ko kaya mas magkakaroon na ako ng time para sa 'yo. Halos sabay na ngayon ang pasok ko sa klase mo kaya kung gusto mong mag-mall o may ipapabili ka, masasamahan na kita anytime," nakangiting sabi nito pero ewan, parang pinapaalala pa rin nito ang kasalanan niya kahapon.
"Huwag po kayong mag-alala, Papa, susundin ko na po ang sinabi ninyo. Hindi na po ako makikipaglapit kina Michael at Miguel kahit sila lang po ang kaibigan ko sa school. Lalayuan ko na po sila dahil iyon ang gusto mo..." sabi niya habang hindi makatingin ng diretso rito.
"Really? You will do that for me?" Bumakas ang matinding saya sa mukha nito.
"Masaya po akong maging kaibigan sila pero mas mahal po kita, Papa. Hinding-hindi na po ako gagawa ng bagay na masasaktan ka. Promise iyon!" Dumiretso na siya ng tingin dito para maipakita ang sincerity dito.
"Talaga? Ganoon mo ako kamahal? Kaysa sa dalawang loko-loko na 'yon?" Pinakawalan na ng papa niya ang ngiti nito.
Tumango siya ng mariin.
"Opo, Papa! Ikaw po ang number one para sa akin! Mahal na mahal na mahal kita! You're the best daddy in the world!" nakangiting sabi niya. Ang akala niya ay matutuwa ito sa sinabi niya pero biglang bumusangot na naman ang mukha nito.
"Yeah, right. You love me because I'm the best 'daddy' in the world. Just because of that." Bumakas na naman ang lungkot sa mga mata nito. Para pa ngang pinaligiran ito ng luha at gumaralgal ang boses.
"Bakit po? May nasabi po ba akong mali?" nagtatakang tanong niya.
Tumayo na ito sa pagkakaupo.
"Wala. Wait for me here, ihahatid na kita sa school," malamig na sabi nito.
Iyon lang at umakyat na sa kwarto nila ang papa niya para siguro magsuot na rin ng panglakad nito.
Sinabihan na nga niya ito na mahal niya ito pero bakit parang nagalit pa ito? Hindi na talaga niya maintindihan ang papa niya. Burden ba para rito ang feelings niya? Ang akala niya ba ay mahal din siya nito?
Umiling na lang siya. Mahirap talagang intindihin ang mga matatanda. Pero atleast, bati na ulit sila. Iyon lang ang mahalaga sa kanya.
- Writer
