Chapter 7: Allen's Jealousy
1828 Words
Chapter 7: Allen's Jealousy
Written By: BlackRavenInk16
"ANO? Umalis na si Jenny kanina pa? Nag-text ako sa kanya kanina, sabi ko, hintayin niya ako." Na-disappoint si Allen nang 'di maabutan si Jenny sa classroom nito.
Kung kailan pa naman pinayagan siya ng manager nila na mag-out ng maaga dahil birthday ni Jenny ngayon.
Nag-file talaga siya ng leave pero hindi na-approve iyon dahil may sale sa account nila. Kapag ganoong may sale kasi, palaging maraming calls kaya mahigpit sa pag-approve ng vacation leave. Mabuti na lang at malakas siya sa manager kaya nakaalis siya ng maaga.
Well, s*x lang naman ang naging kapalit ng pag-uwi niya ng maaga. He doesn't care anyway. Lalaki siya kaya walang mawawala sa kanya pero iyong oras na wala siya sa birthday ni Jenny ay malaking kawalan sa kanya.
"Bakit, Mr. Lewis? May problema po ba?" nagtatakang tanong ni Teacher Salvie.
"Birthday kasi niya ngayon kaya kakain sana kami sa labas. Hindi ako ni-re-replyan, e. Sige, 'di bale na lang, baka naman nakauwi na," sabi na lang niya.
"Kakaalis lang nila, e. Hindi ko lang sure pero parang narinig kong sinabi nina Michael at Miguel na mag-mo-mall sila. Baka maabutan mo pa," sabi nito.
"Michael? Miguel? May kasama siyang mga lalaki?!" Nanlalaki ang mga matang tanong niya.
Agad na bumalot ang selos sa dibdib niya. Hindi pa niya nakikita ang mga lalaking sinasabi ni Teacher Salvie ay kumukulo na ang dugo niya.
"Oo, mga kaklase niya rin iyong mga iyon. Mga bagong transfer students. Sa tingin ko nga ay may gusto ang dalawang iyon sa anak mo. Kahit saan magpunta si Jenny, sinusundan nila na parang mga linta, e."
"At hinahayaan mo lang na mag-landian ang mga estudyante mo sa loob ng classroom? Ano'ng klaseng teacher ka?!"
Parang bigla namang nagulat si Teacher Salvie sa sinabi niya.
"I do not have the right to interfere, Mr. Lewis. I'm just their teacher, all I can do is to remind them not to have a relationship at an early age. Saka napapansin ko, wala namang gusto si Jenny sa kanila, gusto niya lang ng kaibigan na nahihirapan siyang magkaroon dahil medyo socially awkward siya. First time niyang pumasok sa school dahil home school siya palagi ever since, hindi ba? Bago pa siya pumasok dito, may mga circle of friends na ang mga kaklase niya kaya nahihiya na siyang lumapit sa iba. Saka sa nakikita ko, mukhang mabait naman sina Michael at Miguel at masasaya naman sila na magkakasama so I don't see any reason why I shouldn't allow that."
"Hindi mo alam kung ano ang tumatakbo sa utak ng mga lalaki, Teacher Salvie! Bakit nag-ka-boyfriend ka na ba?" uyam niya rito.
Natigilan naman ito. Mukhang nainsulto sa sinabi niya but he doesn't care about her feelings. Kapakanan lang ni Jenny ang nasa utak niya sa lahat ng oras.
"See? You're already 28 and you never even had a boyfriend. Kaya paano mo nasasabi na walang gagawing masama ang dalawang ugok na iyon sa anak ko? She's my only daughter, I won't allow any man near her!" Iyon lang at inis na inis na nilayasan niya ang teacher ni Jenny.
---
SALVIE'S POV...
Natulala naman sa pagkagulat si Teacher Salvie. Palaging nakangiti si Allen kaya ang akala niya ay hindi ito marunong magalit pero kung ano-ano'ng masasakit na salita ang sinabi nito sa kanya ngayon.
"She's my only daughter, I won't allow any man near her!"
Parang kinilabutan si Salvie nang mag-echo sa isip niya ang sinabi ni Allen. Alam niyang overprotective lang naman si Allen bilang ama pero ewan, bakit parang pakiramdam niya ay higit pa iyon sa nakikita niya? He seems so jealous and obsessed with his own daughter.
Umiling siya. Imposible namang mangyari ang iniisip niya. Disenteng lalaki si Allen kaya alam niya na kahit stepfather lang ito ni Jenny ay hindi nito gagawan ng masama ang ampon nito.
___
HALOS MANGILO-NGILO na si Allen sa kakahanap sa mall kay Jenny. Dumaan siya sa bahay kanina na malapit lang din naman sa school nila pero wala roon si Jenny. Sobra na ang pag-aalala niya na baka kung saan na dinala ng dalawang lalaking iyon ang anak niya.
Nagpupuyos talaga ang dibdib niya sa sobrang galit. Hindi man lang nagpaalam sa kanya si Jenny na lalabas ito. Ngayon lang nangyari ang gano'n. Nasanay siya na bawat galaw nito ay sinasabi nito sa kanya. Sign na ba 'to na nag-da-dalaga na si Jenny? Nag-re-rebelde na ito?
Maya-maya, sa paglalakad niya ay nakita niya sa wakas ang hinahanap ng mga mata niya. Nakuyom niya ang kamao nang makita nga si Jenny na nasa food court kasama ang dalawang lalaking kambal na pinagigitnaan ito.
Parang ang saya-saya ng tatlo na nagtatawanan pa.
Nagtago na lang muna siya sa isang table na naroon at tinakpan ng menu ng shakeys ang mukha niya para 'di siya mapansin ng mga ito. Hindi naman pwedeng basta manuntok na lang siya ng mga menor-de-edad katulad ng dalawang 'yun. Baka makulong siya ng wala sa oras at hindi pwedeng mangyari iyon dahil walang mag-aalaga kay Jenny kapag nawala siya. Sensitibo pa naman ang kalusugan nito at madalas nagkakasakit. Bukod sa personal feelings niya para rito ay isa rin iyon sa dahilan kung bakit para itong babasaging kristal kung ituring niya.
Pinagmasdan niyang maigi ang tatlo at kitang-kita niya na parang mga inosenteng aso na nakadikit ang paningin ng dalawang kambal kay Jenny habang nag-ke-kwento ito. Kitang-kita niya sa mata ng dalawa na parang wala naman talagang pakialam ang mga ito sa sinasabi ni Jenny, parang mga nangangarap lang habang titig na titig sa anak niya. He know that look because he also have that look noong na-in-love siya noon sa mama ni Jenny. Nakikita niya ang sarili niya sa dalawa.
Mukhang seryoso ang dalawang tukmol na iyon sa anak niya and that irritates him even more. Mas maganda pa nga siguro kung pinaglalaruan lang ng mga ito si Jenny pero sa nakikita niya, parang katulad din niya ang mga ito noon. Maagang na-in-love at willing gawin ang lahat para lang sa minamahal.
Naisipan niyang tawagan ulit si Jenny. Siguro ay nasa sinehan ang mga ito kanina kaya hindi nito nakikita ang mga tawag niya. Malapit kasi sa foodcourt na iyon ang sinehan. Halos dalawang daang beses na siyang tawag nang tawag dito kanina na parang baliw pero hindi nito pinapansin.
Napansin pa niya na parang nanlaki ang mga mata ni Jenny nang marahil ay makita kung gaano karaming beses na siyang tumatawag.
"Hello, Papa? Bakit po kayo tumatawag?" Kitang-kita niya na pinatahimik pa ni Jenny ang dalawang katabi nito.
"Nandito pa ako sa opisina. How about you? Where are you now?" walang kangiti-ngiting tanong niya.
Halatang kabado ang mukha ni Jenny.
"Ahm, nandito na po ako sa bahay, Papa. Gumagawa po ako ng assignment."
Nakagat niya ang ibabang labi. Noong una, hindi ito nagpaalam sa kanya na gagala sa mall pagkatapos hindi sinasagot ang mga tawag niya at nag-si-sinungaling naman ito ngayon?
Hindi siya makapaniwala na ang inosente, masunurin at mabait na Jenny niya ay marunong nang magsinungaling.
"Are you sure about that? Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?" Kahit galit, hindi niya magawang sigawan si Jenny. Hindi niya kaya. Masyado niya itong mahal.
"S-Sorry po, Papa. Natutulog po kasi ako kanina. Hindi ko po napansin iyong tawag n'yo."
Napatawa siya ng pagak. Bawat pagsisinungaling nito, nakakasakit sa dibdib niya. Wala na ba siyang kwenta rito? Kaya nakakapagsinungaling na ito sa kanya?
"Ayos lang, Baby. Uuwi na ako, magdadala ako ng cake for your birthday. Wait for me, okay?" Nagkunwari na lang siyang naniniwala sa kasinungalingan nito kahit sinasampal na siya ng katotohanan. Ayaw niyang magkagalit sila ni Jenny kahit ito pa ang may kasalanan.
"Umm, Papa, busog na po kasi ako, e. Kumain na po ako kanina. Sayang naman po kung bibili ka pa."
Doon na naputol ang lahat ng pagtitimpi niya. Birthday nito pero ayaw nito na mag-celebrate sila at mas pinili pa nito na sumama sa dalawang uhuging kambal na iyon?!
Gigil na gigil na tumayo siya sa kinauupuan niya at nilapitan sina Jenny. Nanlalaki ang mga mata na hinila niya ito mula sa pagkakaupo.
"Papa! Ano po ang ginagawa mo rito?" Halata ang takot at pagkagulat sa magandang mga mata ni Jenny.
"Obviously, pinapanood ka! My God, Jenny! Ano bang pinakain sa 'yo ng dalawang uhugin na ito para magsinungaling ka ng ganyan?!" Hindi na siya nakapagpigil na magtaas ng boses.
Pinagtitinginan na sila roon ng mga tao.
"Papa, sorry po! Hindi ko na po uulitin!" Umiiyak na si Jenny. Hindi ito sanay na galit siya.
"Kayong dalawa, layu-layuan ninyo ang anak ko at huwag na huwag na kayong magpapakita sa kanya kung ayaw ninyong mabugbog ko kayo! Magkambal kayo tapos nanliligaw kayo ng iisang babae?! Ano'ng kagaguhan 'yan?!" singhal niya sa dalawa na halatang kinakabahan din sa presensya niya.
"Papa, hindi po kami nagliligawan, magkakaibigan lang po kami!" pangangatwiran pa ni Jenny.
"Hindi nanliligaw? E, kulang na lang ay lulunin ka ng buhay ng dalawang 'to, e! Hindi mo ba napapansin kung paano ka nilang titigan? Uto-uto!" Sa kauna-unahang pagkakataon, nasigawan niya si Jenny at halatang nasaktan ito sa huling sinabi niya. Ngayon lang niya napagsalitaan ito ng hindi maganda at hindi niya napigilan ang sarili niya. Para na siyang mamamatay sa sobrang selos pagkatapos ito, sobrang oblivious pa rin!
"Let's go, Jenny!" Hinatak niya pabalag sa kanya si Jenny. Parang napangiwi pa ito dahil sa higpit ng pagkakahawak niya sa wrist nito.
"Sir, mawalang galang na pero nasasaktan po si Jenny!" Naglakas na ng loob ang isa sa kambal.
"Wala kayong pakialam! Hindi ako nagbibiro, kapag lumapit pa kayo ulit sa anak ko, kayo ang mananagot sa akin!"
Tinulak niya ang isang kambal na nagtangkang ihiwalay siya kay Jenny. Sinalo naman ito ng kambal nito.
Natahimik na ang dalawa at wala nang nagawa nang hinila niya paalis doon sa mall si Jenny na iyak pa nang iyak habang naglalakad sila.
Pabalya na pinasakay niya ito ng sasakyan. Para siguro siyang ibang tao sa paningin nito ngayon. But he can't help it, para siyang sumasabog ngayon sa galit. Jenny choose those two guys over him.
"Papa, I'm sorry po..." umiiyak na sabi ni Jenny habang nag-da-drive na siya pauwi.
Hindi niya ito pinansin at pinaramdam niya rito ang panlalamig niya. Nasasaktan siya na naririnig ang mga paghikbi ni Jenny at gusto niya itong yakapin at aluin pero kailangan niyang iwasan ang pagiging marupok. Baka kasi umulit pa ito ulit kapag pinatawad niya ito agad.
Sa totoo lang, spoiled sa kanya si Jenny at literal na binibigay niya rito ang kahit anumang bagay na hilingin ito kahit gaano pa man iyon kamahal pero kung hihingin nito ang permiso niya na makipagkaibigan man lang sa dalawang lalaking iyon ay hinding-hindi siya papayag kahit mamatay pa siya.
He can't bear the thought of someone else looking at Jenny the way he does.
Siya ang nagpalaki rito kaya siya lang ang may karapatan sa buhay nito. Sa kanya lang si Jenny!
- Writer
