CHAPTER 9
294 Words
CHAPTER 9
Abigail's POV
Nagsimula nanaman tumulo ang mga luha ko. Hindi ko alam kung ano ang kasalanan ko para mangyari to sakin ng ganon nalang.
"Pakiusap w-wag kang lalapit." Utal na sabi ko.
Sa sobrang higpit ng hawak ko sa bubog dumugo ang kamay ko pero wala akong pakialam.
Hindi siya gumalay at seryoso lang akong tinitignan. Pakiramdam ko nanlalambot ulit ako dahil sa uri ng pagtingin niya sakin. Nagsimula ulit siyang maglakad.
"Diyan ka lang sabi ee!" Naiiyak na sabi ko, pero patuloy parin ang paglapit niya sakin.
"W-wag kang l-lalapit kundi b-baka masaktan kita ng wala sa o-oras!" Takot na sigaw ko.
Huminto naman siya, itinutok ko sakanya yung bubog sa kamay ko, pero isang iglap nawala sa kamay ko yung bubog na hawak ko. Na ngayon ay hawak na niya, inagaw niya sakin iyon at itinapon nalang.
"A-ano pa bang gusto mo? Nakuha mo na yung gusto mo diba, pakiusap pakawalan mo na ako. A-yoko dito." Naiiyak na sabi ko. Napaupo naman ako sa sahig
"No, i need you gail. Hindi kita pakakawalan gaya ng gusto mo." Seryosong sabi niya.
"The day i meet you i said in my mind that you are mine. I owned you in the first place. From now on, your body, your mind, even your soul is mine. I marked you as my property." Sabi niya. Pero hindi ako makapagsalita dahil sa pagkatulala. Bigla niya akong hinalikan.
Matapos niya akong halikan ay ginamot niya yung sugat ko, buong atensyon ko ay nakatingin lang sa kaniya habang siya ay seryoso sa paggamot sa sugat ko. “Please huwag mo ng saktan ang sarili mo, hindi naman kita sasaktan ulit o gagalawin basta huwag ka lang tatakas o magbalak na umalis.” Sabi nito bago ako iniwan.
- Writer
