Hazel’s Pov
DAHIL SA mga sinabi ng pamilya ko ay umalis ako sa bahay namin na hindi na nagpapaalam sakanila. Mas gusto nila na umalis ako kaya hindi na ako nag paalam pa.
Kahit namamaga ang mga mata ko dahil sa aking pag iyak ay sumakay parin ako ng tricycle at nagpahatid sa terminal ng bus. Ayaw ko din kasing abutan ni Kane upang hindi na siya masali pa.
Nang makarating ako sa terminal ay agad akong kumuha ng ticket. Nang makakuha ako ay agad akong sumakay sa bus.
Iyak lang ako ng iyak habang inaalala ang mga sinabi ng pamilya ko. Hindi na nga ako nakakain ng maayos dahil sa nangyari.
Ilang sandali pa ay umundar na ang bus na sinasakyan ko. Nakaupo ako sa may bintana ng bus kaya nakatitig lang ako sa mga nadadaanan namin. Mabuti na lang din at hindi masyadong puno ang bus na sinasa
