Nagising ako sa mahinang katok sa pinto. Madilim pa sa labas, at ang tanging ilaw lang sa silid ay mula sa maliit na lampshade sa tabi ng kama na nagsilbing liwanag ko. Umupo ako agad, dama ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Ilang araw na mula nang huli akong makatulog nang mahimbing, at pakiramdam ko ay palaging may nakaambang panganib.
“Icey,” mahinang tawag ni Ismael mula sa labas. “Gising ka ba? ”
“Oo,” sagot ko agad. Tumayo ako at binuksan ang pinto.
Nakatayo siya roon, suot ang itim na jacket, seryoso ang mukha. Sa likod niya ay may dalawa pang lalaki na hindi ko kilala. Pareho silang tahimik, pero ramdam ko ang bigat ng presensya nila.
“Kailangan nating umalis,” diretso niyang sabi.
Parang may humigpit sa dibdib ko. “Ngayon? ”
Tumango siya. “May natanggap kaming impormasyon. Hin
