ISMAEL POV
Hindi ako huminga nang maluwag kahit ilang sandali nang nagpatuloy ang sasakyan. Ang dalawang sasakyan sa likod namin ay hindi simpleng tailing. Malinaw ang pattern—trapping us sa masikip na kalsada sa kagubatan. Alam kong oras na para humakbang.
“Positions,” utos ko sa loob ng sasakyan. Ang assassin ay kumilos agad, reflexes sharp. Si Icey, sa kabila ng pagkabigla, tumayo rin, matatag, at tinitingnan ako sa mata—walang takot, kahit alam kong mas delikado siya kaysa dati.
Tumigil ang sasakyan sa gilid ng kalsada. Ipinakita ng mga ilaw ng sasakyan sa likod ang dalawang umano’y kalaban. Hindi nila alam, pero bawat galaw nila ay sinusukat namin.
“Listen,” bulong ko kay Icey. “Huwag kang lalayo. Sundin mo lang ang gagawin natin. Tatlo tayo—ako sa unahan, ikaw sa gitna, siya sa l
