Kasunduang pagmamahalan

CHAPTER 3

“I’m sorry sir pero hinde ko pwedeng sabihin sa inyo ang tungkol Jan rules po ng hotel namin ‘yan hinde kami pwede mag sabi ng kahit na anong personal information ng mga guest namin kahit kanino pero pinapangako ko at sisiguraduhin namin na maibabalik ang malita nyo sa lalong madaling panahon.” paliwanag ng hotel receptionist. “Hinde ko kailangan ang pangako nyo!!! ang kailangan ko ay ang malita ng boss ko! NOW!!! not later not tomorrow! NOW!!!” sigaw ni stephen na ikinagulat ng hotel receptionist na kausap nito. ikinatakot naman nito ang sumunod na sinabi ni stephen. “kailangan ko ang malita ng boss ko ngayun na! Kong ayaw nyong lahat na mamatay ngayung gabi mismo!!” sigaw ulit ni stephen. agad naman natakot ang receptionist ng hotel na kausap nito. “A-ah y-yes s-sir” pautal utal na sagot ng hotel receptionist dahil sa takot. kilala nila si oliver pag sinabi nya sinabi nya at gagawin nya ganon din si stephen kaya natitiyak nilang kapag hinde nila nagawan ng paraan ang problema ng mga ito ay talagang magkakaproblema sila. huminga muna ito ng malalim para pakalmahin ang sarili sa’ka nag salita ulit. “yes sir, kukunin na namin ang malita nyo at dadalhin na namin agad sa room nyo.” sabi ng hotel receptionist at pilit na pinapakalma ang sarili “ NOW!!!” sigaw ulit ni stephen “yes sir” agad na sagot ng hotel receptionist. at agad na binaba ni stephen ang telepono at umupo sa sofa sa’ka sumandal at pumikit para pakalmahin ang sarili bahagya nitong hinilot ang sintido nya dahil sumasakit ang ulo nya dahil sa mga nangyayari. habang ang tatlo nilang kasama na bodyguards na noon ay nasa harapan Lang ni stephen ay nanginginig na sa takot. “lumayas kayo sa harapan ko kong gusto nyo pang mabuhay.” matigas na sabi ni stephen habang hawak hawak ang baril nya. ng marinig iyon ng tatlo ay agad na ang mga itong lumabas. habang si stephen naman ay naka upo parin sa sofa naka sandal at naka pikit parin ni hinde manlang ito dumilat habang pinapagalitan ang tatlong bodyguards na kasama nila pagkalabas ng tatlo ay huminga Lang ng malalim si stephen habang naka pikit parin

samantalang ang mga staff ng hotel ay ‘di mapakali at kabado na ang lahat abala ang lahat sa pag hahanap ng bagahe na nawawala ng pinaka mahalaga nilang guest.

STELLA’S POV

after five minutes mula ng tumawag si stella sa receptionist ng hotel ay nakatanggap sya ng tawag galing sa mga ito agad naman nya itong sinagot. “yes hello?” pag sagot ni stella sa telepono. “Good evening ma’am I’m Jessica fuentez ako po ang nakausap nyo kanina ng tumawag kayo I just want to let you know that we have found your laugage and we need your cooperation.” mahabang sabi ng hotel staff na si Jessica “really?” gulat na tanong ni stella. “yes ma’am “ agad na sagot ni Jessica “yes finally!” bulong sa isip ni stella. sa sobrang tuwa nya ay parang gusto n’yang magtatatalon na akala mo ay nanalo sya ng isang milyon sa lotto. “Ok, nasaan?” agad na tanong ni stella. “nandito din sya, he’s one of the guest of the guest here, they’re in the VIP room now.” sagot ni Jessica “ok, but how can you be sure that it was mine?” tanong ni stella dahil naisip nya na baka hinde iyon sa kanya. “ we checked the cctv footage and na confirm namin na ang nadala mong malita ay malita ng isa pang guest namin at gayun din sila.” paliwanag ni Jessica. “Ok,” sagot ni Stella. “I’m sorry ma’am but we don’t have enough time to explain everything to you ang malinaw lang sa lahat ng nangyayaring ito ay aksidente nagkapalit kayo ng malita ng hinde sinasadya and we need to fix this soon as possible at dahil jan I want to let you know that we and our hotel manager will be coming to you para kunin ang malita at ibalik ito sa totoong May ari at para makuha mo na rin ang malita mo at gusto din po namin humingi ng paumanhin sa nangyari ngayong gabi pasensya na po sa abala at umaasa kami sa cooperation mo” mahabang paliwanag ni Jessica kay stella. “Ok” sagot ni stella. “Maraming salamat ma’am we’ll be there in a minute again we’re sorry and thank you for your cooperation.” sabi ni Jessica. “Ok” sagot ni stella. pagkatapos n’yang makipag usap ay napasalampak ito ng upo sa sofa. ilang saglit lang ay bigla itong napatayo at hinde mapakali bigla nya kasing naalala na Wala pala s’yang damit at naka bathrobe lang sya. agad na tumayo si stella mula sa pagkakaupo at nag pabalik-balik sa paglalakad dahil hinde nya alam kong ano ang gagawin nag pa-panick narin ito.”anong gagawin ko? isusuot ko ba muna ang damit na galing sa malita ng taong nakapalitan ko pansamantala? Hinde!! hinde naman ata tama na gamitin ko ang gamit ng ibang tao ng hinde nag papaalam, pero ok Lang ba na lumabas ako ng naka ganito? hinde ko alam!!!” paulit-ulit na bulong ni stella sa sarili. ilang saglit pa ay napasalampak ng upo si stella sa sofa dahil sa inis dahil wala s’yang maisip na paraan kong ano ang gagawin huminga muna ito ng malalim para pakalmahin ang sarili.”bahala na!! ito nalang isusuot ko wala din naman na ako ibang magagawa pa.”pabulong na sabi ni stella sa sarili. maya-maya pa ay tumonog na ang doorbell ng room nya at agad nya itong binuksan.”good evening ma’am “ agad na bati ng isang babae kay stella pagkabukas nito.”good evening “ sagot ni stella. “I’m Jessica fuentez ako ang kausap nyo kanina sa telepono, and this is our hotel manager” sabi ni Jessica sabay turo sa isang lalaki na noon ay kasama nila at nasa gilid Lang nya.”oh,hi nice to meet you “ agad na sabi ni stella at inilahad ang kamay para makipag kamay na agad din naman nitong tinanggap. “I’m glad to meet you too ms. Wilson “ nakangiting sagot nito. “ahm, personal akong humihingi ng paumanhin sayo dahil sa abala na nangyari ngayong gabi” sabi ng hotel manager “it’s ok, no problem “ medyo ilang na sagot ni stella dahil ilang minuto na nitong hawak ang kamay nya at hinde parin binibitawan nakatitig Lang ito sa kanya habang naka ngiti na lalong ikinailang nya.”ehem!!!” tikhim ni Jessica para makuha ang attention nito dahil mukhang nasa ibang planeta na ang isip nito nakahinga naman ng maluwag si stella ng binitawan na nito ang kamay nya. “I’m sorry ms. Wilson pero kailangan na natin umalis”