Kabanata 17
"O, ba't andito ka pa?" nakataas ang kilay ng isa sa mga pamangkin ni Lola Virgi sa akin.
Kalilibing lang ni Lola kahapon. At ang sabi ng mga kamag-anak niya, umalis na raw ako. Kukunin na nila ang bahay at dito na sila titira.
Paalis naman na talaga ako. Hindi ko lang talaga maiwasang malungkot at panghinaan ng loob. Ilang taon din ako rito at nakakapanlumong kailangan ko ng umalis.
Nagbaba na lang ako ng tingin at humigpit ang hawak sa bag kong dala.
"Wala ka na bang naiwang gamit dito? Kapag may nakita ako isasama ko na sa mga basura."
"Wala na po. Dala ko na po lahat ng gamit ko."
"Mabuti naman kung ganun. Ano pa ang hinihintay mo?" naiinip niyang ani.
"A-alis na po ako."
Niyakap ako ng mahigpit ni Maricris. Dumaan ako sa kanila para magpaalam. Siya ang naging mata
