CHAPTER 17❤CONGRATULATIONS
1118 Words
CHAPTER 17❤ Congratulations
I woke up one morning and immediately ran to the bathroom to throw up. Puro laway lang naman ang isinuka ko. Sumunod naman si Jordan sa akin, nakayakap kasi ito sa akin. Nagulat siguro ito ng bigla akong bumangon. Lilet is right, maybe I'm pregnant, I just didn't feel the symptoms right away. After I throw up, nag hilamos kaagad ako ng mukha at nag momog. Bumalik ako ng kama at nahiga ulit sumunod pa rin sa akin si Jordan.
"Are you ok? Was my calculation right? Are you pregnant with my child now?" he asked me instantly while looking straight to my eyes.
"I don't know, I did not take the test yet." my heartbeat fast thinking that I was pregnant.
"Maybe I should call my doctor," he said. He immediately picked up his cell phone to call his doctor.
Tinawagan niya ito, pagkatapos magbigay ng ibang detalye tungkol sa akin. Tinapos niya kaagad ang tawag saka ako binalingan at hinalikan sa noo.
"Are you late? How many months has it been?" he asked me again. I couldn't answer his question, my head was spinning and I wanted to throw up again.
Without a second I ran again in the bathroom and threw up again in the toilet. Narinig ko pa ang pagmumura ni Jordan habang hinahaplos ang likod ko habang ang kamay niyang isa ay hawak ang buhok para hindi mag halo sa mga suka ko. Ako naman ay halos yayakapin na ang bowl. Nang ok na ang nararamdaman ko ay nag momog akong muli nahihilo akong bumalik na sa kama. Si Jordan naman ay makikita sa mukha ang pag alala.
"Jordan, you can sleep, I'm ok now. So don't you worry about me." I pick up the blanket and cover myself.
"How can I not be worried? You almost threw all your intestines." umupo ito sa tabi ko saka hinaplos ang mukha ko.
"I said I'm fine." pinikit ko ang mata ko saka inignora ang presensya niya. Baka kapag tinulugan ko siya babalik na rin siya sa pagtulog. Hindi ko namalayan na napunta sa pagtulog ang pagpikit ko kanina. Nagising ako na para bang may naguusap sa paanan ko. Nang imulat ko ang mata ko ay si Jordan at isang medyo may edad na babae ang kausap niya.
"Ok naman lahat ng nakikita ko, be careful lang sa mga gagawin niya." sabi niya kay Jordan.
"Kamusta naman po ang heart rate nilang dalawa ok naman po ba?" tanong ni Jordan. Puno ng pag alala ang boses niya. Hindi rin nila alam na kanina pa ako gising at nakatingin sa kanilang dalawa.
Sinong dalawa? Natingnan na ba ako ng doktor niya? Bakit hindi ko man lang naramdaman na may humawak sa akin? Gaano ba kalalim ang tulog ko na pati pag check sa akin hindi ko naramdaman?
Nang gumalaw ako ay doon lang tumingin sa akin Jordan ganun din ang doktor. Dali dali namang pumunta sa tabi ko si Jordan at saka hinalikan ako sa noo.
"Are you feeling better now?" agad na tanong sa akin.
"Yeah, I'm fine. Who is she?" tukoy ko sa kasama niyang doktor.
"Tate, meet my personal doktor for you, Miss Ryelle." he introduced us to each other. I smiled at her so she is.
Lumapit ito sa akin habang nakangiti. "Tate, I have a few questions to ask you, when did you feel those symptoms?" kaagad na tanong niya sa akin.
"Last month, I felt weird because I ate some weird food. My friend thought that I was pregnant and so am I. But I never believe my thoughts." sabi ko sa kanya.
"How many months are you late? What else do you feel besides throwing up earlier?" she asked me one after another.
"I just feel tired and feeling sleepy up to now." sagot ko dito.
Tumango ito saka tumingin kay Jordan maya maya lang ay umalis na ito sa harap ko.
"Ingat lang sa mga galaw mo. Pumunta kayo sa clinic ko sa susunod na linggo para ma check natin si baby ha." saad nito.
My ibinigay siyang papel kay Jordan saka nagpaalam na umalis na. Bumukas muli ang pinto pumasok si Manang Eura may dalang umuusok na mangkok.
"Good morning po Ma'am, Sopas po para sa inyo Ma'am." nilagay niya ang sopas sa mesa katabi ng kama. Nang malanghap ko ang amoy ng sopas ay kaagad na bumaliktad ang sikmura ko. Nagmamadali kong tinakpan ang bibig ko at tumakbo papasok ng banyo. Halos yayakap na naman ako sa bowl kakasuka ng malapot na laway. Sumunod naman si Jordan pagkatapos na sabihan si Manang na ilabas ang sopas.
"I'm sorry, sana tinanong na muna kita kung ano ang gusto mong kainin." sabi niya habang hinahaplos ang likod ko.
"It's ok, hindi ko rin alam na ayaw niya ng sopas." sabi ko ng wala na akong maisuka ay pumunta ako ng lababo para maghilamos at mag momog.
"Ano ba ang gusto mong kainin?" he asked.
Ang bilis ng utak ko kaagad kong naisip ang singkamas na may halong bagoong iniisip ko pa lang naglalaway na ako.
"I want turnips and anchovies." maikling sabi ko.
"I like your scents by the way." dagdag ko pa sabay singhot sa leeg niya. Tumaas baba ang adams apple niya. Yumakap pa ako sa bewang niya saka sinisinghot singhot ang amoy niya.
Ganito ba talaga pag naglilihi? Kahit ano na lang?
"You can use my perfume," he suggested.
"No, I like to smell on your skin." naghahalo kasi ang natural na amoy ni Jordan at amoy ng perfume niya.
"So paano yayakap ka na lang sa akin kahit sa kompanya sasama ka tapos yayakapin mo ako kahit nasa meeting ako." napasimangot ko sa sinabi niya.
Well, may point naman siya alangan naman palagi akong nakayakap sa kanya nakakahiya.
"Pwede din naman akong sumama sa kompanya mo." ungot ko sa kanya.
"Pwede naman pero makikita ka nila doon. Pati pamilya mo makakaalam kung nasaan ka." sabi niya ulit sa akin.
Doon ako bumitaw sa kanya. Nakalimutan ko na nagtatago pala ako kina Daddy at Mommy. Sinabi ko kanya ng umpisa pa lang na huwag ipagsabi sa iba na nandito ako sa kanya nakatira.
Natigil ang pag iisip ko ng marining kong tumunog ang cellphone ni Jordan. Nang sinilip ko ang caller niya ay number lang at hindi naka save.
Agad na dinampot ni Jordan at sinagot habang papalayo sa akin. Seryoso ang mukha nito habang kausap ang nasa cellphone niya. Naka tiim bagang niya at halatang nagagalit. Maya maya lang ay naka kunot noo nito habang nakatingin sa akin.
"What's the problem?" I mouthed him.
He didn't mind my presence and just walked away from his room.
What happened to him?
- Writer
