Dalawang oras bago mananghali kinabukasan ay dumating si Gelo sa bahay. May kasama na rin s’yang driver at bihis na bihis na kaya akala ko ay dadaan lang s’ya sa bahay para makipagkita bago s’ya lumipad patungong US.
“Good morning,” nakangising bati n’ya at yumuko para humalik sa akin bago nilingon ang driver n’ya na busy sa kung anong inilalabas mula sa compartment ng sasakyan n’ya. “Help me get all of that inside,” utos n’ya sa driver at saka iniwanan ako para tumulong doon. Umawang ang bibig ko nang makitang ilang paper bags ng pagkain ang dala n’ya kaya humarang ako sa kanya.
“B-bakit nag-abala ka pang magdala ng pagkain?” hindi makapaniwalang tanong ko at napatingin sa mga ‘yon. “Masyadong marami ‘yan! Ilan lang naman kami dito–”
“I’ll eat with you,” nakangising pigil n’ya sa sinas
