Nagpapasalamat ako sa trabaho ko. Dahil maraming dapat isaalang-alang, nakalimutan ko ang pansamantalang pagkagulo ng damdamin ko.
I groaned at minasahe ang aking leeg habang tinutungo ko ang pintuan ng aking opisina. Napakahabang araw nito para sa akin. Pauwi na ako ngayong at binabalak na sulitin ang mahabang tulog.
Walang Agape, walang kahit na ano—
Pero akala ko lamang iyon. Pagbukas ko ng pintuan, bumungad si Agape na nakaupo sa mesa ko, at ang dalawang paa ay nakapatong pa sa aking mesa. Naknguso siya na nililipat ang mga pahina ng binabasang medical magazine.
“What are you doing here?” bungad ko sa kaniya.
Nag-angat siya ng tingin sa akin saglit bago binaling muli ang tingin sa magazine.
“I thought you are going to Singapore? Isang oras na lang at oras na ng flight mo?” t
