Lui's pov
Starting that day, parati ng naglalaan ng oras sa kanya ang daddy ni Colbie.
And I can see na maganda ang naging epekto nito kay Colbie.
Nawala na ng tuluyan 'yung trauma niya roon sa nangyari sa mall.
At mas naging bibo at masayahin siya kesa dati. Na may mga oras na malungkot siya. Dahil siguro noon iniisip niya na hindi siya mahal ng daddy niya.
Unlike ngayon na nag-e-effort na ito na makasama at maka-bonding siya.
Tulad ngayon. Weekend kaya walang pasok sa opisina ang daddy niya.
"Ate Lui! Can you play basketball with us?" Lumapit sa'kin si Colbie and asked me.
"Colbie, basketball is for boys only," Colbie's dad.
"But Ate Lui can play basketball, Dad." Colbie insist.
"Really?" Sabay tingin nito sa akin. Hinahamon niya ba ako?
"Pwede ba kong sumali sa inyo?" I asked
