"Nangako siya." Nahilamos ko na nang sobrang diin ang mukha ko habang naghihintay sa loob ng fastfood ng mall.
"Baby, wala talaga siya dito. Mabuti pa pumunta ka na lang sa building niya kaysa maghintay ka diyan," sabi ni Daddy na nasa kabilang linya ngayon.
"O kaya umuwi ka na lang. Makipaglokohan ka na lang sa amin dito. Boring kalaro si Sebastian," sarkastiko naman sabat ni Dice na lalong nagpalubog sa akin sa kinauupuan ko.
Narinig ko ang malakas na pagbatok sa kanya ni Daddy. Nag-away na sila kaya ako na ang nagpatay ng tawag.
Kanina pa ko tinitignan ng mga taong kakain. Tanghali na at kanina ko pa sinosolo 'tong isang lamesa na pwede na nila sanang kainan.
Gulat akong napalingon sa kamay na humawak sa braso ko nang tumayo ako.
"Se–Dan," dismayado kong bigkas. Napawi ang masaya
