Akin Ka, Elissa

ELISSA Alas tres ng madaling araw nang magising ako dahil sa biglaang pagtatahol ng alaga kong aso at para bang hindi ito mapakali. His face was disturbed and seemed to be afraid. The surrounding was still dark and everything was just unawakened. Kinusot-kusot ko muna ang aking mata bago bumangon. "Xyper naman, may pasok pa ako mamaya! Patulugin mo naman ako," pagmamakaawa ko sa chihuahua kong alaga na ngayon ay nakaharap sa bintana na wari'y may napapansin kung ano. Pero parang hindi naman umeepekto ang pagsaway ko dahil patuloy parin ito sa pagtatahol. He's wagging his tail wildly. Binuksan ko ang lamp sa tabi ko at iwinakas ang kumot na nakatalukbong pa sa aking harap pagkatapos ay nilapitan siya. I observed him nosily. I know Xyper, there could only be two things kung bakit siya mag-aakto ng ganito; he want to pee or poop, or may kung anong bagay sa paligid na hindi niya gusto. "Halika nga dito." Binitbit ko siya at dinala sa cr para paihin. Inamoy-amoy niya ang apat na sulok ng cr at pansamantalang tumahimik. Pero makalipas ang sampong segundo, kaagad itong bumalik sa harap ng bintana at nagtatahol nanaman. Weird. Napakamot nalang ako sa ulo dahil sa nangyayari sa alaga ko. May mga pagkakataon na ganyan ang akto niya pero agad namang itong tumatahimik pag nakwi-quench ang kanyang gusto. But now, I don't know what to do. Late na ako nakatulog kagabi at may pasok pa ako mamaya. Ano ba talaga gusto mo Xyper? I hate to think the fact na baka may kung ano talaga siyang nakikita. Hindi ko na napigilang kilabutan dahil sa inaakto ng alaga niya. I rubbed my shoulders because of the coldness. "Ano ba kasing napapansin mong aso ka. Tinatakot mo na ako," bulong ko habang marahan siyang hinihimas. I looked at the location where his gaze was nailed. Tumayo ako at dahan-dahang naglakad papuntang bintana. Palapit ng palapit ako dito kasabay naman nito ang mabilis na pagtibok ng puso ko. I hugged myself to compose the shivering in me. Mahina pa naman din ako sa mga ganitong bagay. Pagdating ko run ay agad kong binuksan ang window pane at idinungaw ang ulo sa labas. Tiningnan ko ang kabuuan ng paligid. Sa taas, Sa baba, Sa kaliwa, Sa kanan- "KYAAAAAAA!" Isang itim na pusa ang tumalon sa mukha ko sabay puslit paalis. "Araaaay!" I squeaked out. Napalitan ang lahat ng kaba ko ng sakit. Hinimas-himas ko pa yung mukha ko dahil sa impact. "Pwede namang sa lapag ang landing, sa mukha ko pa talaga." Naupo ako at pinakiramdaman ang paligid. Finally, tumahimik na rin si Xyper. I am now fully awaked. I forced to close my eyes again, pero magmula nun, hindi na bumalik ang aking antok. Ilang beses akong humarap-harap sa magkabilang gilid ng kama, cringed with my pillow, nagtalukbong, pero wala na talagang nangyari. Nanatili akong nakadilat hanggang sa pagsikat ng araw kaya wala na akong nagawa kundi ang bumungon. "Xyper, look what you did. Sabog ako nito mamaya," reklamo ko as if maiintindihan ako nito. Kung 'di ka lang talaga kyut, hmm! Pagkababa ko, bumungad saakin si tito Ernie na nakadekwatro at natatabunan ang mukha dahil sa hawak na diyaryo habang pinapaikot ang kutsarita sa kanyang kape. "Oh, Good Moring Elle!" Bati niya sakin habang patuloy parin siyang nakapukol sa diyaryo. Tiningnan ko ang bawat sulok ng bahay. Hinanap ng paningin ko sina mom and dad pero gaya ng inaasahan, wala sila. "Tito, hindi pa ba dumarating sina mom and dad?" Sa pagkakataong ito, ibinaba na niya yung hawak niyang diyaryo. Naalala ko bigla sa kanya si mom dahil magkahawig talaga sila. "Mamaya pa sila darating, wag niyo na raw silang hintayin baka ma-late kayo sa school." Tumayo ito at lumapit saakin pagkatapos ay ginulo ang buhok ko. "Wag ka nang magtampo." Hay nako, he's always messing my hair dahil alam niyang ayokong ginagawa niya yun. Ngumiti lang ito at nang-inis. "Tito naman eh," reklamo ko sabay ayos sa buhok ko. Mabuti pa 'tong kapatid ni mom eh nagagawa kaming alagaan. Pero ang mga magulang namin, andun busy sa mga negosyo. Mas close pa nga kami dito sa kanya since nung seven years old ako, dito na si tito tumira sa bahay at laging kasama namin. Nagsimulang maging workaholic si mom nung namatay yung tunay kong daddy at napangasawa niya yung step father ko ngayon. Parang yun yung naging way niya to cope with dad's death. Hindi niya manlang inisip na nag-suffer din kami. But anyway, matagal ko nang tinanggal yung sama ng loob ko. Inintindi ko ang lahat once and for all at hindi na naging sentimental pagdating sa mga bagay na 'to. Rather than dragging myself into the chasm of my emotions, I just always remember that what she's doing is but for our own good. Actually okay na rin kami ng bago niyang asawa. I treated him as my new dad, but he'll never replace my real dad's spot within my heart. "Sige na, mag-breakfast ka na. Asan na ba yung mga kapatid mo? Si Ceddie? Si kuya Glenn mo?" Saktong pagkasabi niya nun ay may bumabang isang kinse anyos na binatilyo at kinukusot-kusot pa ang mata dahil kagigising palang nito. His hair was tussled as though he just came from a fight. "Good morning po," ani ng nakababata kong kapatid na si Ceddie sabay ngiti. Sigurado akong puyat nanaman 'to kakalaro ng mga video games. Kaagad naman niyang isinuot yung eyeglasses niya matapos mahimasmasan ang mga mata. "Si kuya nga pala?" Tanong ko. "Andun, puyat. Eh umaga nanaman dumating," tugon ni Ced. Ano pa nga bang aasahan ko eh parati naman siyang ganyan. Technically, we're not really brothers. Kami ni Ceddie ang tunay na magkapatid dahil si kuya Glenn ay anak ng step father ko. Since patay na yung mother niya, sa step dad ko siya sumama. Matumal nga lang kaming makapag-usap ng maayos dahil sobrang ilap niya talaga. Minsan nasa bahay, pero madalas nasa kaibigan niya. Perhaps this is his way para magrebelde sa tatay niya. "Bother him. Mind yourselves dahil may pasok pa kayo," sabi nalang ni tito. Pagkatapos ng almusal ay inihatid na kami ni tito Ernie sa school. Since malapit lang yung pinagtratrabahuan niya sa school namin, nagpresenta siya na siya na lang daw ang maghatid-sundo saamin imbes na kumuha pa ng driver. Papasok na sana kaming dalawa ni Ceddie sa campus nang mapansin naming nagkukumpulan ang mga tao sa kabilang kalsada. We stayed for 10 seconds gazing on the scene. I was about to pull Ceddie's hand para pumasok na but he grabbed me instead and pulled me to the crowd. "Tsk, Ceddie ano ba? Baka ma-late pa tayo." "Sandali lang naman." Wala nang nagawa ang pagprotesta ko dahil agad kaming nakalapit sa nagkukumpulan. Nang mahawi ang mga taong nakaharang sa harap namin, mas naklaro ko na kung ano nga ba ang kanilang pinagtitinginan. Pero hindi ano, kundi kung sino. How can he? Seeing the person before me right now gave me a nightmarish feeling. Parang kumulo bigla ang dugo ko.