Chapter 57
Shany
“Anak, kumain ka na. Kanina ka pa hindi kumakain.” Tipid akong ngumiti kay Mommy habang yakap-yakap ang painting ni Lorenzo na iginuhit ko noon.
“Wala po akong gana, Mom. Kakain na lang po ako mamaya kapag nagutom ako,’’ tanggi ko sa aking ina na wala ng ginawa kundi ang mag-alala sa akin.
“Anak, ano na lang ang makuhang sustansiya ng baby mo riyan sa tiyan mo kung palaging wala kang gana kumain?’’ pag-aalo ni Mommy sa akin. Siya na ang nagdala ng pagkain ko rito sa aming silid ni Lorenzo. Buntis ako ng anim na buwan. Nagbunga ang mga natirang araw namin ni Lorenzo na magkasama. Kung kailan na magkakaanak na kami saka naman siya kinuha sa amin ng baby ko. Walang gabi na hindi ako umiiyak. Walang araw na hindi tutulo ang mga luha ko. Sobrang nangungulila ako sa aking as
