Chapter 31

1551 Words

"Bakit ka nakangiti, Dainty ko? Baliw?" Napatingin ako kay Sean, nandito kami ngayon sa dining room, syempre kumakain, alangan namang nandito kami dahil nagtataguan 'di ba? Well, pwede rin naman kung isip bata kami ni Sean. Umiling ako sa kanya. "Wala lang... pero paano kaya kung pumayag ako magpaligaw kay Louise?" Napansin kong nag-igting agad 'yung panga niya. Natawa ako ng mahina, galit na iyan, for sure. "Sige subukan mo, kung ayaw mo pang mamatay iyang Louise na iyan," humagalpak ako sa tawa. Triggered siya masyado. "Eto naman binibiro lang e," pero nanatiling seryoso 'yung muka niya kaya natahimik ako, o-ow. "Dainty! I'm serious here, so, why the hell are you laughing?" Napakagat ako sa labi ko. Ba't ba masyado niyang sineseryoso ang buhay? Mabilis siya nitong tatanda. "E? Jok

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD