AFTER 5 YEARS...
"Mommy!!" ang malakas na tili ng aking anak.
Nasa loob pa ako ng sasakyan, nagtatakbo na ito palapit sa akin. Nagmamadali naman akong bumaba at kaagad itong sinalubong ng mahigpit na yakap.
Pinugpog ko rin ito nang halik na siyang nagpakawala rito ng hagighik. Hindi naman mawala-wala ang ngiti ko sa labi.
Sa tuwing nakikita ko ang nag-iisang angel ko lahat ng pagod ko sa opisina, kaagad naglalaho. Ito ang inspiration ko kung bakit nakayanan kong tumayo sa sariling mga paa.
"I miss you, my baby! Namiss mo ba si mommy?" nakangiting tanong ko sa anak habang hinahaplos ang maliit nitong mukha.
Kung minsan 'di ko maiwasang malungkot dahil sa tuwing natititigan ko ang mga mata nito, naaalala ko lang ang dating asawa.
Kuhang-kuha nito ang kulay-asul na mga mata ng dati
