The next day, lalo siyang naging weird sa paningin ko. He brought me food in my bed that morning at ang dami ng niluto niya kahit mag-isa lang naman akong kakain.
"Hindi ko 'to mauubos," I said and returned my gaze back to the food in front of me. Kumagat ako ng kaunti sa hotdog at sumubo ng kanin pagkatapos.
"Just eat it. I am doing my job as your husband so please appreciate my efforts."
Duh. I don't need him to cook for me. Para namang hindi uso kumain sa labas.
He was just sitting there, watching me eat the food he prepared. Parang ang hirap tuloy lunukin ng maayos ang pagkain. Kung may lasok man ‘to, bahala na. Pag namatay ako siya naman ang isusunod ko.
"Wala kang show ngayon?" he asked, nakakain ko na ang kalahati ng pagkain na niluto niya. I am not really eating a lot like thi
