Unhealed Hearts

"But, Father King!—" "No buts, Princess Skipper Melissa Klare. You'll be sent off to the Philippines." Lumingon ito sa kanang kamay ng kanyang Ama. "Jaspher, is everything done?" Agad na tumango ang binata sa kanyang Ama. Tinignan niya si Jaspher at ang kanyang Ama. "Fine." Labang sa loob na simula niya. "I'm going to the Philippines but, give me my cards and I'll call Elizabeth to pack my clothes—" "No," putol ng kanyang Ama sa kanya na ikinatigil niya. "Elizabeth already buy what you need in the Philippines, Princess Skipper." Lumaglag sa ere ang bibig niya. "What!?" Hindi makapaniwalang sigaw ni Skipper sa Ama niya. Alam niyang hari ang kanyang Ama at kaya nitong gawin ang gustong nitong gawin sa kanya dahil sa pagsigaw niya sa harap nito kahit may ilang guwarda at kanan nitong kamay na kasama nila sa malaking kwarto ng palasyo. "Half of my life, actually, I never accept that Elizabeth will be my personal maid but that b***h just personally buy my clothes!? What the f**k, Father King!?" Hindi mapagilang mura niya sa kanyang Ama dahil sa galit at parang masusuka habang iniisip ang kanyang personal maid na si Elizabeth na siyang bumili ng kanyang mga gamit. "Words, Princess Skipper—" "No, Father King. I can eat what that Eliza-b***h wants to me, I can touch what she touch, and I can't even smell the same air with that b***h then you asked her to buy my things!? The hell, really." Putol niya sa kanyang Ama na kalmadong nakatingin pa rin sa kanya habang naka-upo ito sa trono nito. "Elizabeth will be joining you while you are in the Philippines." Nanlaki ang mga mata niya at nalaglag muli ang bibig niya sa ere. "Be a good princess in the Philippines and learn how to lower your attitude and see what life you will be when you are not a royalty, Princess Skipper Melissa Klare." Umirap siya sa ere matapos marinig ang sinabi ng kanyang Ama sa kanya bago tumalikod at tahimik na lumabas ng malaking kwarto. What's the purpose on that? Duh, excuses, Father King. Dumeretso si Skipper papunta sa malaking pintuan ng palasyo at sumakay ng eight-doors car nila. Muli siyang umirap at tinignan ang dinadaanan ng kotse nila. Why the hell that b***h seat in front of me!? Can't she seat on the passenger seat?— ah! "Eliza, stop the car." Utos niya sa personal maid niya na agad sinunod ang utos nito. "Set in the front of the car. Give me privacy." Utos niya. "Yes, Her Highness." Sagot ni Eliza sabay yuko at dahan-dahang lumabas ng kotse. Agad tumakbo si Skipper sa harapan kung saan ang hiwalay na kwarto ng kotse. "Step the gas, you dimwit." Utos niya sa driver. Agad umusad ang kotse, may ngiti sa labing pinuntahan ang kinauupuan at binuksan ang ibabaw ng kotse. "Farewell, you disgusting b***h!" Sigaw niya kay Eliza na nakatingin lang sa papalayong sasakyan kung saan si Skipper na masayang kumaway kay Eliza. Bumaba si Skipper at bumalik sa kinauupuan niya habang naka-ngising tinignan ang bintanang katabi niya. Ngayon lang siya nakalabas ng palasyo at ito ang una niyang pupunta sa isang bansa na hindi niya kilala. May ilang taong naka-abang at sinundan ng tingin ni Skipper dahil sa pagtataka pero agad niyang inalis sa kanyang katawan ang pagtataka dahil, "Curiousity kills." Mahinang bulong niya. Ilang minuto lang ay dumating sila sa airport ng kanyang bansa. Sinuot niya ang sun glasses na nasa tabi niya at lumabas ng airport. "This way, Princess Skipper." Sabi ni Jaspher na unang dumating, nanlaki ang mga mata niya ng makita ang katabi ni Jaspher na naghihintay sa kanya. "Jaspher, another b***h?" Tanong niya sa binatang ngumiti lang sa kanya. Tinignan niya muli ang katabi ni Jaspher na naka-suot ng kaparehong damit ni Eliza— Si Jona, bagong personal maid ni Skipper. Inirapan niya ang ngumiting si Jona sa kanya at dumeretso sa malawak na sementadong runway ng private plane ng pamilyang Mclissa. Dumaan siya sa red carpet bago pumasok sa eroplano. Pribado ang paglipad ni Skipper papuntang Pilipinas dahil nakasara ang buong airport para walang taong haharang kay Skipper o dadabong sa paglipad niya. Pagkaupo niya, agad dumating ang tatlong flight attendant ng airport at agad siyang binigyan ng gusto niyang pagkain at inumin. Dumating rin ang bagong personal maid niya, akala niya sa tabi ng kinauupuan niya ito uupo pero ikinasalamat niyang nasa malayong upuan ito umupo. Psh. Another b***h hired. I'm pretty sure that Elizabeth called Father King and told what happen. But I'm thankful that she's out of my sight and her presence. Umiinom ng juice habang tinitignan ni Skipper ang mga ulap na nasa ibaba niya. Nakalipad na pala ang eroplano na hindi niya na papansin. "Miss, blanket." Sabi niya sa flight attendant na agad kumuha ng kumot sa blanket compartment ng eroplano at binigay kay Skipper na walang tinging kinuha ang kumot sa flight attendant. Inadjust niya ang pwesto ng kinauupuan niya. Hiniga niya ng konti ang likuran ng upuan niya at humiga roon at kinumutan ang sarili at inabot ang pantakip sa mata at sinuot. I'm gonna selp first before I'll shout when I'm in the Philippines. Sabi ni Skipper sa kanyang ulo at hinayaan ang diwa niyang mamatay at tinaggap ang yakap ng pangkakatulog. Aabutin ng ilang oras bago makarating ang pribadong eroplano na sinasakyan ni Skipper papunta sa Pilipinas. "Princess Skipper? Princess, wake up." Gisig ni Jona sa natutulog na prinsesa ng kamalditahan. "Princess Skipper, your dinner is ready." Dagdag ni Jona. "Oh, s**t!" Sigaw ni Skipper matapos biglang bumangon sa pagkakahiga at hinawakan ang ulo niya. "f**k. Don't wake me up, if you don't want to lose your bitchy job!" Inis na sigaw ni Skipper habang dahan-dahang inalis ang takip sa kanyang mga mata. Nagtataka si Jona kung bakit nagmumura ang prinsesa. Akala niya lahat ng prinsesa ay hindi nagmumura at hindi masama ang ugali pero naiiba ang kanyang alagang prinsesa. "It's time to eat your dinner, Princess Skipper." Binaliwala ni Jona ang sigaw ng prinsesa at pumunta sa mesa kung saan ang pangkain ng prinsesa. Lumingon si Skipper sa bintana ng eroplano. May nakikita siyang ilaw na galing sa ibaba. What the— it's already evening in the Philippines!?