BAHAY BAHAYAN

Chapter 9

Makalipas ang dalawang oras na mahigit ay tuluyan na ngang tumila ang ulan. At mga bahagyang pagpatak mula sa pawid na bubong na tinutuluyan namin ay tuluyan na ding napawi.

Na gaya na din ng isang BAHAY BAHAYAN na tila saglit na naging makatotohanan para sa aming dalawa.

Para sa aming mag-ina...

"Zach Anak... Gumising kana, wala na ang ulan... Pwede na tayong umuwi." Malambing pang bulong ko kay Zach na ngayon ay nakayakap na sa ibabaw ko habang nahihimbing ito ng tulog mula sa pangagatog kani kanina lang.

"Hmm Ma?" Naalimpungatang tugon pa niya.

Matamis naman akong ngumiti sa kanya. Kasabay ng malamyos na paghaplos sa kanyang maambok na pisngi.

"Sabi ko ay tumila na ang ulan, kaya naman maari na tayong umuwi para naman makapagbihis kana dahil basang basa ka kaya." Nag-aalalang sambit ko pa sa kanya, habang patuloy na hinihimas ang kaniyang buhok matapos sa kanyang pisngi.

"Hmmm... Totoo ba na uuwi na tayo sa atin Ma? Na susunduin na tayo ni Papa?" Muli pang mangungulit niya.

Bahagya naman akong ngumiti at tumango.

"Oo Anak, uuwi na tayo sa atin. Kaya naman maari bang ang mga nangyari kanina ay iiwan nalang natin dito sa lugar na na ito? At tuluyan na ding ibabaon sa limot na gaya din naman ng isang ulan na dumaan..." Sabi ko pa.

"Yung bahay-bahayan Ma?" Muling tanong ng mura niyang isip.

Muli naman akong ngumiti at,

"Yes Zach. Can you promise me? At mangako ka din na dito na ding mag e end ang bahay bahayan natin huh?" Muling sabi ko pa.

Marahan naman siyang tumango tango sa akin at,

"Sige po Ma, dahil kasi ito ang gusto mo diba?" Malungkot na tugon tanong pa niya.

Huminga naman ako ng malalim.

"Oo dahil parang hindi kasi siya ok diba? Kasi Mama mo ako tapos naman ay Anak kita. Isa pa ay naranasan naman na natin kung paano nga ba ang ganon. At siguro ay sapat na yon tama?" Nanantiyang sabi ko pa sa kanya.

"Ayoko pa sanang matapos Mama, pero sige po. Dahil ito ang gusto niyo."

Mahigpit ko naman siuang niyakap mula sa ibabaw ko, bago naman kami tuluyan na ding tumayo at inayos ang sarili tsaka masayang nilisan ang maliit na kubo na minsang naging piping saksi sa isang bahay bahayan namin ni Zach.

MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO

Tumupad naman sa mga pangako niya ang Mister ko. In fact ay naging mas malambing siya at nagkaroon ng oras para sa aming mag-ina.

Isang bagay na ikinatuwa ko naman. Na may kalakip din namang pangakong hinding hindi na ako tatanggap pa ng kahit sinong bisita dito sa bahay na hindi niya alam.

Marahil ay may point naman talaga siya. At masasabi ko ding mali naman talaga ang mga nagawa ko before.

Subalit sa kabila nito ay patuloy namang naging malinis ang kunsensiya ko. Dahil sa kabila ng mga karupukan ko ay napaglabanan ko naman ang isang bagay na marahil ay muntikan na para sa amin no Zekie.

At ituring nalang itong isang masamang panaginip na siguro ay tuluyan ko ng iwawaglit sa aking isip.

Habang si Zach naman ay tumupad din naman sa hiling na ihinto na bahay bahayan namin. Na tingin ko ay nakatulong pa din naman para sa kanya dahil naging mas inspirado siya at naging masipag sa kanyang pag-aaral.

At isipin nalang na napaka bata pa nga marahil ng Anak ko, upang maintindihan ang mga bagay na hindi naman talaga pwede at yung mga bagay na pwede naman.

Dahil sa patuloy na paglipas ng mga linggo ay ang tuluyan na din naming kalimutan ang mga naganap.

Mga bagay na hindi naman talaga pwede pa.

"Kumusta ka sa school Anak?" Masiglang salubong ko sa kanya ng minsang umuwi siyang malungkot.

"Binu bully ako ng iba kong classmate Mama, sabi nila bakit daw ang ganda ganda ng Mama ko tapos ang pangit ko daw. Siguro daw ay napulot mo lang ako..." halos mapaiyak na pagsusumbong niya pa sa akin.

Bahagya naman akong ngumiti at niyakap siya.

"Alam mo, inggit lang sa sila sa iyo noh, dahil ang tataas kaya ng grades mo. Kaya naman huwag mo silang pansinin noh. Dahil para sa akin ay ikaw na kaya ang pinaka gwapo sa buong mundo." Sabi ko pa.

Sumilay naman ang ngiti sa mga labi niya.

"Totoo po Ma?" Tanong pa niya.

"Oo kaya, tapos dapat ay mas brave kana ngayon dahil magiging Kuya kana kaya." Masiglang balita ko pa sa kanya.

"Whoaaa! Totoo Ma? You mean magkakaanak kana ulit tapos may kapatid na ako?" Halos hindi makapaniwalang tanong niya.

Ngumiti naman ako at ginulo pa ang buhok niya.

"Oo nga, sa tingin mo ba ay binibiro kita huh?"

"Yes! Magiging Kuya na ako... Ang saya ko Mama."

"Oo kaya naman mamaya pag-uwi ng Papa mo ay ibabalita na natin sa kaniya." Masiglang sabi ko pa.