Nakasunod ako sa bawat galaw nila at bawat puntahan. Mabuti na lang talaga at naisipan kong dalhin ang kotse ko. Balak ko na lang dapat kasing mag-commute kaso naalala kong hindi pa ako nakakapag-withdraw ng pera.
No'ng makita ko ang wallet ko kanina, halos maiyak ako at tumulo ang sipon ko nang makitang singkwenta na lang ang laman. Partida at puro baryang sampung piso pa 'yon.
May sapat na gasoline pa naman ang kotse ko kaya tingin ko ay aabot pa 'to hanggang sa makarating kami sa pinakahuling destinasyon nila.
"Hello, Riane?"
"Hello, Trix! How are you doing so far?" I asked.
"Well, so far... I'm doing fine,"
Nilagay ko sa camera ang phone ko at tiningnan sila roon at saka zinoom. Ang sweet talaga nilang tingnan. Nakakainggit lang. At alam ko rin na hindi lang ako ang naiinggi
