Napaikot na lang ng mga mata si Ellah nang pumasok siya ng kaniyang silid. Minsan ay gusto na talaga niyang tuktukan ang ulo ni Cuhen. Pasalamat lang talaga ito’t mahal na mahal niya ito. Pero sa tuwing nakikita niya ang guwapong mukha ng binata ay naiinis siya, at gusto niyang pagsisipain ito hanggang sa tumakbong umiiyak. Kung hindi lang sa sugat at kamay nitong nagdurugo ay hindi niya na ito nilapitan at ginamot.
Puro prutas lang ang kaniyang kinain sa araw na ito dahil iyon ang kaya niyang sikmurain para hindi siya magsuka. Wala rin siyang planong ipaalam sa binata na nagdadalang-tao siya. Sa kilos nito ay mukhang wala pa itong alam tungkol dito. Mas okay na iyon. Isa pa ay ayaw niyang ipagbigay-alam dito ang kalagayan niya. Balang-araw din ay aalis siya sa islang ito. Naghihinatay la
