Being Mrs. Monteverde

Chapter 14

Di na ako nakatulog kakaisip kay Ciro napagpasyahan kong lumabas nalang sinilip ko ang kwarto nila nanay ngunit wala sya doon pati sa kwarto nila Ling at Andy ay wala siya doon maging sa Cr. Nilibot ko na ang buong bahay pati sa labas ay wala din sya doon. Kinakabahan at naiiyak na ako ginising ko sila nanay at tatay maging si Andy at Ling.

"Si Ciro. Si Ciro nawawala" Di mapakaling sabi ko habang umiiyak paro't parito ako di ko alam kung saan maghahanap. Feeling ko mababaliw ako pag di sya na hanap ang daming senaryo ang naglalaro sa isip ko.

"Teka. Huminahon ka nga ano bang nangyari? " Tanong ni Tatay.

"May pinagtalunan kami. Akala ko okay lang tatakbo lang sya sa inyo kaya di ko agad sya sinundan pero pagkalabas ko ng hanapin ko sya sa buong bahay ay di ko sya makita" Umiiyak kong sabi niyakap ako ni Ling.

"Diyos ko! " Pati si nanay ay natatakot na din mukha na din syang maiiyak. Inalalayan sya ni Tatay.

"Dito lang kayo kami na ni Andy maghahanap sa kanya" Sabi ni Tatay habang inuupo si Nanay.

"Sasama ako Tay" Sabi ko saka pumasok sa kwarto at kumuha ng jacket di na ako nagabalang magbihis isang sando manipis at cotton short na maikli lang ang suot ko na pinutungan ng jacket di ko na yun pinagtuunan ng pansin, maging ang itsura ko ay di ko na pinag kaabalahang ayusin ang nasa isip ko nalang ay mahanap agad si Ciro.

Pagkalabas ko ay nasa tricycle na sila tatay tumakbo na ako palapit sa kanila. Lahat ng pwedeng puntahan ni Ciro ay pinuntahan na namin maging school nya sa ng guard doon ay wala daw syang napansin.

Maguumaga pero di pa din namin sya mahanap di pa kami matulungan ng tanod at pulis dahil di pa lumilipas ang benta kwatro oras. Nanghihina na ako, sa kaba. Nang maalala ko si Kanvin.

"Tay sa resort po tayo" Sabi ko.

"Huh? Di sya makakapasok don. Mahigpit ang siguridan doon" Sabi ni tatay.

"Basta po doon tayo" Nagmamadaling sabi ko. Agad na pinaharurot ni Tatay ang tricycle papunta sa Resort. Pagkarating namin doon ay agad akong bumaba.

"Uyy Lena bakit nakaganyan ka lang? " Gulat nyang tanong ni Mang Lino ang guard. Di ko sya pinansin at gad akong pumasok. "Uyy teka" Di ko sya pinansin tuloy tuloy langa ako sa paglalakad. Nakita kong pinagtitinginan na ako ng mga katrabaho ko pero wala akong pakialam.

"Lena!" Gulat na sabi ni Ana ng makasalubong nya ako kasama nya sila Tony at Ando. "Uyy! " Tawag nya ng di ko sya pinansin.

"Anong problema nun? " Rinig kong tanong ni Ando.

Nang makarating ako sa floor nila Kanvin ay tinakbo ko na yun at malakas kong kinatok.

"f**k! Wait up! " Inis nitong sabi at halatang kakagising lang. Marahas nyang binuksan ang pinto.

"Heleina! " Nawala nag inis sa ekspresyon nito at napalitan ng pagkagulat. Pinadasahan ng tingin ang katawan ko at nakita ko syang napalunok.

"Kanvin si Ciro" Umiiyak kong sabi.

"What happened? " This time ay nakakunot na ito ng noo.

"Si Ciro, si Ciro" Paulit ulit kong sabi at manginginig na ako sa takot.

"Hey relax. Tell me what happened " Sabi nito at matuyo nya akong giniya papasok.

"Si.. sinabi ko sa kan..ya yung a.. bout sayo. Nagalit sya uma.. lis sya akala ko okay lang na kaila nanay lang sya pu.. pupunta pero nung hana..pin ko sya doon pa.. ti sa buong ba.. hay di ko sya maha..mahanap" Pautal utal na sabi dahil sa paghikbi ko. "Hanapin natin sya please. Tulungan mo ko. Lahat ng gusto mo gagawin ko ibalik mo lang sya sakin. Please please baka kung ano mangyari sa kanya" Pagmamakawa ko. Habang mahigpit ang hawak sa kanya.

"Shh. Relax. You don't need to beg" Masuyo nyang sabi sabay labas ng phone nya. At may kinausap sya doon. Di ko na narinig dahil lumalabo na ang paningin ko siguro dahil sa pagod, puyat, gutom at uhaw na din.

"Heleina. I gather my men to--" Di ko na narinig pa ang sinasabi nya ng biglang magdilim ang aking paningin.

•••

Nagising ako ng may maliliit akong boses na narinig.

"Son please just give me a chance. Sorry for being an ass. I don't have an excuse to that, I know you hate me but please give me a chance to change that. I've change you see. I did that for you" Rinig kong sabi ni Kanvin. Bakas ang pagmamakawa dito. "You know what I realize how important you are to me when you and your Mom left and when Kathlaine came and the first time I carry her, I cry because of too much joy that I felt and then I remember you. I didn't even carry nor touch you when you were a baby because I was blinded by my hatred. I hate your mom, I loathe her to the point that it was hard for me to accept you. I know the word sorry is not enough to make up for everything that I've done. But please give me a chance" Pagpapatuloy nito at alam kong umiiyak na ito dahil sa basag nitong boses.

"I am only the reason why you are here? How about my Mom? " Tanong ni Ciro. Di na nakasagot si Kanvin dahil sa may biglang tumawag dito.

"Dad! " Sigaw naman ng matinis na boses.

"Baby come here" Malambing na sabi ni Kanvin.

"O M G! That's Ate Lena. What happened dad? " Nagaalalang tanong nito.

"She was just exhausted that's why she fainted. But don't worry she's okay" Sabi ni Kanvin.

"Who is he Dad? " Curious na tanong nito.

"This is your Kuya Ciro. I found him already" Bakas ang saya sa boses ni Kanvin. Panandaliang na tahimik ang paligid.

"KYAAAAAAAA! I have a Kuya now!" Tili nitong sabi.

"Shut up kid. You might wake up Nanay" inis na sabi ni Ciro.

"Mom? Dad? His mother is Ate Lena? Is she my mother too? " Naguguluhang tanong nito. Pati ako ay nagulat di nya kilala si Sheena.

"I'll explain to you later baby" Sabi ni Kanvin.

"No, no! I want it now! Tell me is she my mother? " Pasigaw nitong tanong.

"Hey I said shut up! Stop being a brat! " Inis na sigaw din ni Ciro. Parang natakot naman si Kathlaine sa sigaw nito at natahimik pero rinig ko ang pagiyak nito.

"Son stop being harsh to your sister" Mahinang sabi ni Kanvin.

"She's not my sister" Madiin na sabi ni Ciro na mas lalong ikinalakas ng iyak ni Kathlaine. Hinawakan ko ang kamay ni Ciro para wala na syang masabi pa.

"Nay!" Tuwang tuwa nitong sabi nginitian ko naman sya. Niyakap nya ako ng mahigpit. "Nanay sorry po for being a bad boy. Di ko na po uulitin" Umiiyak na sabi nito sa akin. Niyakap ko sya ng sobrang higit din. Grabe ang takot ko kanina hindi mapapantayan yun.

"Sorry din anak. Pero please wag mo na ulit gagawin yun nagalala talaga si Nanay sayo" Malambing na sabi ko at hinalikan sya sa ulo.

"Hindi na po nanay promise" Bahagya itong lumayo sa akin at tinignan ako, tinaas nya pa ang kamay nya para mangako. "Nay gusto ko na pong umuwi" Paglalambing nito. Tinignan ko si Kanvin at si Kathlaine na umiiyak ngayon habang nakasubsob sa dibdib ng daddy nya. Napabuntong hininga ako.

"Narinig ko ang mga sinabi mo kay Kathlaine. Mali yun anak, look she's crying" Mahinang bulong ko sa kanya.

"I know nay. It's just that I hate her" Balik nyang bulong sa akin.

"What did she do for you to be harsh on her? she's a baby like Kate , can you afford to make Kate cry this hard too? " Malambing kong paliwanag sa kanya. Lumayo sya sa akin at lumapit kay Kanvin.

"Hey i'm sorry for being harsh" Sabi nito at pilit na pinapatingin si Kathlaine sa kanya. Nagtagumpay naman sya napaharap nya ito sa kanya. "Sorry na please" Sensirong sabi ni Ciro at hinalikan sa pisngi si Kathlaine sa pinunasan ang luha nito. Ganyan ang ginagawa nya pagumiiyak si Kate. Sya lagi ang nagsosorry kahit si Kate naman ang may kasalanan. Nakita kong maluha luha si Kanvin sa tuwa. Nakangiting tumingin sya sa akin and he mouthed thank you.

Nakita kong nanigas si Ciro ng bigla syang yakapin ni Kathlaine. "Can I call you Kuya now? " Inosente nitong tanong. Matagal bago tumango si Ciro dito.

"Yehey! I have a Kuya now" Tuwang tuwa nitong sabi.

"Dad, dad I'm hungry come on let's eat" Maingay nitong sabi. "Kuya what do you want?" Tanong nito.

"No uuwi na kami" Sabi ni Ciro na ikinatahimik ni Kathlaine.

"Why? This is your home. Our home" Nakakunot noo na tanong ni Kathlaine.

"No this is not my home. We have our own house where my Tito and Tita and Lola and Lolo and Kate and Klave and nanay and I live. It's fun there even though it's not that big and beautiful like this" Masayang kwento ni Ciro.

"Can I come there? It looks fun, you're so many. Here kasi it's just me and dad" Malungkot na sabi nito.

"Yes, of course you can come but you can't let your dad come to he's not allowed in there" Walang emosyon na sabi nito. Nakita kong nawala ang ngiti ni Kanvin. "Nay tara na po uwi na tayo" Nagmamadaling sabi ni Ciro. "Bye ummh--"

"Kathlaine" Nakangiting sagot ni Kathlaine.

"Bye Kath see you when I see you" Sabi ni Ciro.

"Wait, please eat with us" Pagmamakaawa nito. Tinignan muna ako ni Ciro. Tinanguan ko lang sya. Napipilitan naman syang tumango.

"Yehey masaya nitong sabi at giniya kami papunta sa kusina" Nagulat kami sa dami ng pagkain. May spaghetti, cake, carbonara, bacon, hotdog, friend chicken at marami pang iba.

"Seriously? Is this a banquet? " Tanong ni Ciro maging ako ay napanganga sa dami ng pagkain parang handaan sa dami ng pagkain. Mahinang natawa si Kanvin.

"Come on the Kuya let's eat" Sabi ni Kathlaine sabay hila sa kanya. Giniya na ako ni Kanvin naupo ako sa tabi ni Ciro kaharap naman namin si Kanvin at Kathlaine.

"Nay tiyak na matutuwa si Kate at Klave pag nakita nila to" Masaya nyang sabi sa akin naikinakaba ko naman ng makitang napakunot noo si Kanvin.

"Who's Kate and Klave? You always mention them" Tanong nito kay Ciro. Namutla naman ako at napalonok ng laway.

"Mga pinsan ko" Sagot lang ni Ciro habang nakatingin pa din sa pagkain. Nakahinga ako ng maluwag ng di nito sabihin ang totoo. Di pa ako handa na malaman nya na may dalawa pa kaming anak.

"Here son do you want spaghetti? " Nagnining ang mga mata na sabi nito. Saka linagyan ng santambak na spaghetti si Ciro maging hotdog at kung ano ano pang putahe na nasa lamesa ang nilagay sa plato ni Ciro.

"Hey this is too much" Inis na sabi ni Ciro. Napatigil naman si Kanvin.

"Kalev" Warning tone kong sabi.

"It's okay Helaina. Eat up" Casual nitong sabi. Kahit nagugutom na ako di ko maafford na kumain ng ganto na di man lang natitikman ng kambal lahat kasi ng nasa hapag ay paborito nila. Lalong lalo na ang spaghetti.

"Hindi na. Intayin ko nalang si Ciro" Sabi ko.

"Nay uwi na tayo" Sabi ni Ciro na ikinatigil ng mag-ama.

"Why? Don't you like the food son? What do you like? Tell and I request it to the chef" Agad na sabi ni Kanvin at kinuha pa ang cellphone nya para tawagan yung Chef.

"Don't bother. Di ko lang kaya na habang ako nagpapakasarap habang sila Kate at Klave naman ay baka nagugutom na. Uuwi na kami. Bye Kath" Sabi nito saka ako hinila papunta sa pinto.

"Wait" Sabi ni Kanvin. Kaya tumigil kami at hinarap sya. "Wait for me" Dali dali itong kumilos at nilagay sa tapper wear lahat ng pagkain sa nandoon at nilagay iyon sa iyon sa paper bag.

"Here please accept these for Kate and Klave will be happy if you give these to them" Nangungusap na sabi ni Kanvin.

"Okay. I will only accept these for Kate and Klave" Masungit na sabi ni Ciro sa ama. Ngumiti lang si Kanvin sa kanya.

Pagkatapos naming tanggapin yun ay lumabas na kami sa likod na kami dumaan para di wala na kaming makasalubong na katrabaho ko hindi pa ako handa na makausap sila.Paglabas namin ay pumara na kami ng tricycle.