Chapter 3: Weird Feeling
1069 Words
"Freya! f**k, back here!" patuloy pa rin sigaw ni Lucas mula sa loob ng bahay. nakalabas na ako ng gate at ngayon ay tumatakbo na palayo.
"s**t!" Halos madapa ako sa sobrang taranta ko. takot na maabutan niya!
binilisan ko pa ang pagtakbo. Naramdaman ko ang mga yabag sa likod ko! hidni na ako nag abalang lumingon basta tumakbo ako ng tumakbo hanggang sa marating ko guard house nitong subdivission!
hingal na hingal ako nang huminto doon. may dalawang guard ang naroon at nagbabaraha sa loob at kapwa nagtatawanan. napansin naman nila ako kaagad.
" Freya!" Napatakbo ako sa loob ng guard house sa pag aakalang makakaligtas ako!
Natanaw ko naman si Lucas na humahangos rin palapit dito sa pwesto namin. nilukoban ako ng takot nang makita kong nanlilisik ang mga mata niya habang nakatingin sa akin.
Nilingon ko ang dalawang guwardiya. bakas sa mukha nila ang pagtataka.
Huminto na sila sa kanilang laro at ngayon at nakatayo na sila sa tabi ko.
lalong nagali ang itsura ni Lucas.
" Mga kuya, tulungan niyo po ako, Kinidnap po ako ng lalaking 'yan at sapilitan dinala sa bahay niya. please... tulungan niyo po ako makaali!" naiiyak kong pakiusap sa dalawa.
" Sir Lucas, magandang gabi po," bati ng isang guard kay Lucas.
" Sir, totoo po ba ang sinasabi nitong babae na 'to?" tanong naman ng isa. mukhang mas tapat yata sila kay Lucas kaysa ang tulungan nalanag ako!
Huminto si Lucas sa tapat ng guard house at pagkatapos ay tumango. nasa akin pa rin ang kanyang tingin.
" He's my girlfriend-"
" No! hindi totoo 'yan!" Marin kong tanggi!
" Freya, come on, let's go back to our house, it's late. come come on, " a aniya. nilapitan na niya ako ngunit mabilis kong kinuha ang baril sa gilid ng baywang ng isang guard na nakatayo malapit sa akin!
Nagulat sila sa ginawa ko at hindi napaghandaan ang kilos ko.
" M-Ma'am, ibaba niyo po 'yan, "
" Baka pumutok yan, hindi po kayo. marunong gumamit niyan, " sabi ng dalawang guard pero hindi ako tuminag.
" Subukan mong lapitan ako, Lucas. ipuputok ko 'to sa bungo mo!" humigpit ang hawak ko sa baril.
Aaminin ko, hindi ako sigurado kung kaya ko ba talaga iputok 'to. wlaa akong alam sa ganito. pero dahil sa takot, nakaya kong mang agaw nito at itutok sa ulo ni Lucas.
" Freya, put the gun down. it's not safe for you to use it. alam kong di mo kaya gamitin 'yan. "
" Talaga ba? sige subukan mo lumapit, " hamon ko sa kanya. mas lalo ko itong inumang sa mukha niya.
.
Pero ang lintik. imbes matakot, ngumisi pa at talagang humakbang palapit sa akin!
Dahil sa taranta ay hindi ko napaghandaan ang kilos niya. mabilis niya naagaw sa amin ang baril at pagkatapos ibinigay ito sa isang guard na may ari niyon. kaagad nmana nitong isunoksok sa baywang niya at saka tinignan ako.
" Sige sir, kami na po ang bahala dito, ' sabi ng mga ito kay Lucas. wlaa na akong nagawa nang hilahin ako ni Lucas paalis doon at muling dinala sa baha niya!
" Are you really that desperate to escape me, Freya? at nagawa mo pa talaga ako tutukan ng baril?" dismayado ang boses niya.
Naupo ako sa gilid ng kama at saka umiyak ng umiyak lang. hindi ako sumagot.
" Okay, You win. " may pagsulong anas nya sa akin. napaangat ang tingin ko sa kanya. nakatayo pa rin siya sa harap ko habang nakapamaywang.
Kita ko sa mukha niya ang galit, ngunit naroon din ang tila... lungkot? nagtama ang aming mga mata.
" Ako ang maghahatid sayo sa bahay niyo. pero bukas na. " aniya.
Totoo ba ang sinasabi niya?
" Hidni kita pipilitin kong ayaw mo sa akin, pero sana... b-bumalik ka dito, " natulala ako nang makita ko ang isang butil ng luha ang pumatak sa pisnge niya.
"Lucas, Di ba nga sinabi ko nama sa 'yo na kung hahayaan mo akong umuwi... babalikan kita dito., "
" But you try to escape from me, worst is your going to shoot me just to escape? how dare you," he said. napayuko ako.
so, kasalanan ko pa. ganun?
" Hayaan mo. simula bukas ay hindi na kita guguluhin. maliban na lang... kapag nalaman kong nagkabalikan kayo ng lintek na Wilson na 'yun! babalikan kita, Freya, I swear, I will kill that bastard, "
Hindi ako nakasagot sa naging outburst niya. Nang iwan niya ako sa kwarto saka nman ang pasok ni Manang
Nakangiti ito pagkakita sa akin. pero mukhang pilit iyon.
bigla kong naalala ang ginawa akong pagtakas kanina.
" Senyorita, maari ba kitang makausap?" tumango ako. naupos siya sa tabi ko.
" Kung ano man ang pinag aawayan niyo ni Senyorito, wala akong alam doon. at lalong wala akong karapatan na manghimasok," aniya.
Hindi ako sumagot.
nagpatuloy siya.
" Pero mula ng dalhin ka dito ni Lucas, nabuhayan ako ng loob. naisip ko... ikaw na ang sagot sa matagal ng sakit ng alaga ko, kilala ko si Lucas mula ng siya ay bata pa. hindi siya masama. Ngunit dahil sa kanyang masakit na nakaraan kaya siya hinulma maging ganyan. Wag mo sana siyang iiwan. maging katuwang ka sana ng alaga ko para bumalik sa liwanag,"
Nangunot ang noo ko sa sinabi niya. anong gusto niyang iparating?
" Ano po ang ibig sabihin niyo? anong sakit? may sakit si Lucas?" hindi ko maiwasan magtanong.
Ngumiti lang siya at hindi ako sinagot. nang tumayo siya ay naalarma ako!
" Manang, sabihin niyo na lang po ng deritso sa akin ang gusto niyong sabihin. nalilito naman po ako e. isa pa, si Lucas po ay dati kong kaklase, manliligaw. pero hindi po natuloy yun. kaya wala kaming relasyon ngayon, Pinilit lang niya ako na tumira dito, " katwiran ko naman sa kanya.
Napansin ko na bahagya siyang natigilan. bakas sa mukha niya ang pagtataka.
" Kunga ganun-"
" Manang, " s sabay kaming napatingin sa pinto ng pumasok doon si Lucas. kaagad naag paalam si Manang sa akin.
" Labas na po muna ako,"
. Napatitig nalamang ako sa matanda ng bahagya itong huminto sa tapat ni Lucas na hanggang ngayon ay nasa pinto pa rin habang nakatayo. tumingin ang matanda sa kanya at tila nagkaunawaan sila gamit lang ang mga mata.
Napaangat ang kilay ko . ang weird ng mga kilos nila.
- Writer
