Jelna’s POV
Akala ko ay ihahatid na niya ako pauwi pero itinigil niya ang sasakyan sa isang restaurant.
“Di ba sabi mo mag-uusap tayo?” tanong niya nang makita ang pagkunot ng noo ko. Napatango nalang ako.
Habang hinihintay namin ang inorder niyang pagkain ay nakaramdam ako ng konting kaba.
“Ayokong maghiwalay tayo. Mahal na mahal kita,” he started. I just looked at him.
“Please, sabihin mo sa akin kung ano ang dapat kong gawin? May kulang ba sa akin?” he added. Hindi ko alam kung paano ko lulusutan ang bagay na ito.
“Walang kulang sa’yo. You are perfectly fine.” I said. Pinagsalikop ko ang mga kamay ko sa ilalim ng lamesa. I can’t see anything wrong with this guy. Pero siguro nga pareho lang kami ng kapalaran ng kapatid ko. A perfect man loved us pero hindi naman namin kayang
