Chapter 20
1025 Words
Chapter 20
MSCMMRC®2016
========================================================
JD's POV:
Wooooh! Nak ng teteng namang hang over ituuuuu! May trabaho pa pala ako, nakakainis. Bakit ba ako palaging napapasobra sa bar?
"Aray!" Daing ko habang hawak sa pusunan ko malapit. Bakit pati dun masakit? Meron na ba ako? Wrong timing dude!
"Hmmnn.." napamulat ako at napatingin sa tabi ko. Likuran ng lalaki, walang damit. Ah lalak—
"WHAT?!" Sigaw ko tsaka napatingin sa sarili ko at sa ibaba ng kumot. WTF!!
"AAAAAAAAHHHHHHHHH— Aaraaaaay! Huhu." Batrip, sisigaw na nga lang masakit parin.
"What the! What's happening?" Gising din ng katabi ko at nanlaki yung matang nakatingin sa akin.
"Aaahhhhhhhhhhhhhhh!" Sabay naming sigaw.
**
Tahimik kaming dalawa na magkaharap dito sa sala at nag-iiwasan ng tingin, ako naman puputok na yung tyan ko dahil punong-puno na ng tubig ang laman neto.
"Jayd/Chlyde."
"Yung nangyari." Napahinga ako ng malalim at napapikit tsaka lakas loob na humarap sa kanya.
"Im sorry, wala na akong maalala kagabi." Tumango ako sa kanya tsaka napalunok at tumigil na kakainom ng tubig.
"Gumamit ka ba ng.." umiling siya tsaka napasapo yung mukha niya.
"Dont worry, kung baka sakali man. Papanindigan ko." Huminga naman ako ng malalim at tumango sa kanya.
Grabe, ang awkward neto. Ito talaga pinaka-ayaw ko kapag nagkakarelasyon ang magkaibigan eh, nagkakaiwasan na pagkatapos nun. Badtrip diba?
"Uuwi na muna ako. Magpalamig muna siguro tayong dalawa and just forget everything happened." Di ko hinintay na magsalita siya tsaka na ako mabilis na lumabas ng unit niya at pumuntang parking lot sa basement.
Sumakay kaagad ako sa kotse ko at pinaandar yun pero di muna ako umalis. Napapasapo ako sa mukha ko at napahampas sa manebela.
"Anong ginawa mo JD!? Bakit kasi eh! Kahit alam mong nahuhulog ka na sa kanya, sana manlang pinigilan mo diba? Hindi mo nga boyfriend yung tao, oo Boy space Friend. Yun lang, kaibigan lang naman tingin niya sayo eh." Nakakaloka na ang nangyari!
Siguro, iwas muna ako sa kanya para makalimutan yung nangyari at baka sakali mawala pa yung nararamdaman ko sa kanya.
Nagdrive na ako papuntang bahay at naligo at tumambay nalang muna, tinawagan ko narin si Wendy na hindi muna ako makakapasok ngayon at pina cancel lahat ng meetings sa ngayong araw.
Nasaan ba yung tatlong yun? Bakit wala sila dito?
*beep*
From: Playboy
Umalis pala ang nga kaibigan mo, pinatawag daw sa kanila. Bukas pa sila makakabalik.
Di na ako nag-abalang magreply pa tsaka nalang napahiga dito sa sofa at nakipagtitigan sa kisame. Gusto ko munang kalimutan ang lahat. Matawagan nga muna sina Mommy, syempre sa skype. ANg mahal kaya ng international call.
'Janna! Sweety, napatawag ka? Namiss tuloy kita lalo, kailan ka magbabakasyon dito?'
"I missed you too Mom, maybe kung wala na po akong trabaho dito. I'll visit you there right away."
"Aww, baka pinapasobrahan mo na ang sarili mo sa trabaho ah? "
"Its fine Mom, its my duty. How's you and Dad there?"
"We're fine sweety, and your baby cousin is here!"
"Whaaaat? Mommy, why dont I have a baby sibling?! I want to take care of him or her!"
"We're old honey, why you? Your in your right age, wala ka bang boyfriend? Maybe its time to find your partner in life honey. We want to see our grandchildrens, we're not getting younger Janna."
"Mommy! Wala pa yan sa isip ko, maybe in the near future pa. HEHE."
"Gosh Janna you're already 25, anong future pa hinihintay mo? Hanggang magmemenopause ka na?"
"Pfft Mommy naman, just wait. Patience is a virtue, im still enjoying my life!"
"Oo nga anak! Mag-asawa ka na nga, para mapanatag na kaming may mag-aalaga sayo at may magmamahal ng higit pa sa binibigay namin sayo."
"Dad, makakarating din ako dyan."
"Sabi kasi sayo Lena eh, dapat nung teen years niya..' 'Tigil tigilan mo ako Theo ah! Sasapakin kita!'"
Napapailing nalang ako at natatawa sa mga magulang ko. Kahit nga may edad na kun umakto akala mo mga teens pa. Pero kahit ganyan sila, mahal na mahal ko sila. Pero di pa talaga sumasagi sa isipan ko ang magpapakasal, at nung nasabi ni Mommy yung baby biglang nagflash ang mukha ni Chlyde sa utak ko.
*gulp*
No. Hindi pwede, may mga trabaho pa ako. Yun muna uunahin ko.
"Sige na anak, may naiwan pa kaming trabaho eh. Ingat ka dyan ah? Hintayin ka namin dito, love you!"
"Love you too Mom and Dad."
Siguro ngayong Christmass, uuwi ako sa New Zealand. Tama! I want to spend Christmass and to welcome a new Year with my family. Gusto ko ring umuwi dun kasi nandun yung baby cousin ko. T_T, gustong-gusto ko pa naman kargahin yun, eh naman kasi. Last kong karga sa kanya nung kakapanganak palang sa kanya.
Haay, usapang baby nanaman?!
Napahawak nalang tuloy ako sa tyan ko. Nagugutom ako, makakain na nga. Maloloka ako sa mga pinag-iisip ko, kasi naman sina Mommy at Daddy eh. Di makapaghintay. >3>
Asa namang si Chlyde mapapangasawa ko, eh kaliwat kanan syota nun. Sigurado akong makakalimutan ako nun at isa pa, kaibigan lang ako nun eh. At fake girlfriend sa harap ng pamilya niya.
Napapangiti nalang ako tuwing maaalala ang mga pagsasama namin ni Chlyde this past days. Ang bilis ng panahon, akalain mo nga naman.
Pero ngayon, titiisin ko na hindi muna siya isipin at makita. Iiwasan ko na muna siya! Aja! Sana makakayanan ko, sana makayanan ng puso ko.
*beep*
From: Mr. Taylor
Miss, kailangan ka dito sa office. There's an emergency here.
Napatayo ako at kinuha yung susi ng kotse ko. Okay naman tong suot ko kahit pangbahay, bahala na! Ako naman may ari ng kompanya kaya okay lang, pakealaman lang nila suot ko sasapakin ko sila. DI ko naman kasi kayang sisantehen eh, wala namang ginawang mali. Hehe
Gora na akooooo. Ano nanaman kaya nangyari dun? Naku naman =_=. Last na nagkaproblema kasi dun nung kaka-upo ko palang sa posisyon at mag-uumpisa na ang trabaho ko dito na magmamanage ng company dito sa Philippines.
Pagkarating ko sa company bumaba na agad ako at binigay sa isang employee yung susi ng kotse at tumakbo na papuntang elevator.
Naka sandals, shorts at gray vneck shirt lang ako. Kaya naman napapatingin sa akin yung mga empleyado ko dito, akala naligaw ako. Haha.
Diretso na ako sa meeting hall at nakipag-usap sa kanila about sa problema. NAkakaloka, sabi ko out muna ako ngayong araw dahil sa nangyari kagabi. Pero no choice! Duty first!
========================================================
- Writer
