Crazy For You

CHAPTER 5

The Next Day

I was waiting for Mireille pero mukhang absent siya ngunit hindi niya sinabi sa'kin.

Pagkatapos ng isang subject ay nag review ulit ako.

While highlighting some notes, i heard some soft footsteps.

I looked up and saw Lucas walking towards me, may dala siyang mga libro.

"Hey, mind if I join you?" he asked and smiled slighty.

"Sure," I replied.

"How was your day?"

"It was okay," he said, sitting down across from me. "Just a lot of reading and assignments."

After a while, napatingin ako sa orasan at napansin kong kailangan ko nang pumunta sa susunod kong klase.

"I have to go, Lucas," I said, starting to pack up my things. "Thanks for keeping me company."

"No problem, Eulalie," he replied with a smile. "See you later?"

"Yeah, see you later," I nodded, feeling a bit lighter.

-

"Janna, nakita mo ba kung nasaan si Mireille?" Tanong ko.

Saglit siyang nag-isip bago sumagot. "Actually, hindi ko siya nakita ngayon. Wala rin siyang binanggit na may sakit siya o aalis."

"Hindi rin siya nag-message sa'kin," sabi ko, medyo nag-aalala. "Usually, she would let me know if she's not coming."

"Ah, ganun ba," sabi ni Janna.

"Baka busy lang siya or may biglaang lakad," pakunsuwelo ni Janna, pero halata ang pag-aalala sa kanyang mukha. "Siguro, try mo siyang tawagan later."

"Oo nga," sagot ko, pilit na ngumiti. "Salamat, Janna."

"Basta, ingat ka palagi. Minsan kasi, may mga taong akala natin kilala na na'tin pero hindi pala." Kinunot ko ang aking noo sa sinabi ni Janna.

"Anong ibig mong sabihin?" tanong ko.

"Wala lang, reminder lang. You never know, diba?" sagot niya.

Tahimik akong umupo at nagbukas ng libro, pilit na inaalis sa isip ko ang mga kakaibang sinabi ni Janna.

Pagkatapos ng klase, sinubukan kong tawagan si Mireille. Several rings passed but there was no answer. Naging mas lalo akong balisa, ngunit pinilit kong kalmahin ang sarili ko.