BUMANGON siya mula sa pagkaupo na pinapagpag ang kumapit na buhangin sa kaniyang suot at mga kamay. Sa ginawa niya naglaro ang alikabok sa hangin sa kapal ng buhangin. Pinunasan niya kapagkuwan ang kaniyang mukha ng likuran ng manggas nang mabawasan ang tumalsik na mga dugo roon. Hindi niya binigyang pansin ang masamang tingin sa kaniya ni Dermot sapagkat hindi mahalaga sa kaniya nang mga sandaling iyon kung ano pa man ang iniisip nito patungkol sa kaniya. Alam niyang walang ginawang anong masama ang prinsipeng siya, iyon ang tanging sinasabi ng kaniyang kutob na para bang nakikita rin ng prinsipe ang nangyayari kung saan man naroon ang kaluluwa nito. Sinasabi nitong magiging maayos ang lahat sa pamamagitan ng kaniyang kalooban.
Pinunasan ng binatang prinsipe ang sariling mukha gamit nam
