Tumulo ang butil ng luha sa kanyang mata. He cried infront of me. Drystan did. Natulala ako. Hinigit niya ako payakap. Binaon niya ang kanyang mukha sa aking leeg. Mabigat ang kanyang paghinga.
“I'm a horrible person.“ He uttered.
Pinigilan kong humikbi sa sinabi. Umiling ako. Humigpit ang yakap niya tila ayaw akong pakawalan ng ilang sandali.
“I almost regret for being alive. And I did again.“ Pagod niyang bulong.
Napapikit ako. Nanginginig kong kinuha ang bote habang nakayakap sa kanya. Hirap ko itong ininum pero hindi ko ito nilagok. Humigpit ang yakap ko sa kanya. Tikom akong umiiyak.
Hinawakan ko ang kanyang mukha at nilapat ang labi sa kanya. Pinikit ko ang aking mata. Agad siyang tumungon kahit nahihirapan din. At kinuha ko ang pagkakataon na ipasa sa kanya ang gamot. He never
