Naestatwa ako at hindi makagalaw dahil sa puwesto namin.
"Keroz," suway ko sa kanya ng inilagay niya ang ulo niya sa leeg ko at hinalik-halikan iyon, tsaka hinigpitan ang yakap sakin.
"mhmmm"
Humiwalay siya ng yakap sakin tsaka ako hinarap, hinawakan niya ang pisngi ko at tinignan ang mata ko ng diretso. Kahit naguguluhan sa ginagawa niya, ay pinili ko nalang manahimik.
"I'm sorry for hurting and shouting at you," sincere na saad niya kaya ngumiti nalang ako sa kanya at tumango.
"Okay lang."
"No, it's not okay. I know it's all my fault. Kung ginising at hinintay sana kita, hindi ka sana aabsent," malungkot na wika niya bago ako yakapin.
Hindi agad ako nakaganti sa yakap niya dahil sa gulat at sa ginawa niya na hindi mawala sa isip ko.
Oo, nasaktan niya ako, pero nadala lang siya ng
