Kabanata XLV
Leap I had to go home to change before going to work. Kahit masakit pa ang ulo at katawan ko ay minadali ko ang aking kilos. Bukod sa late na ako ay marami pang tumatakbo sa isipan ko. Ivan. I left him still sleeping peacefully. Walang bakas ng pangamba o anumang sakit sa kanyang mukha, pero alam ko na kapag naabutan ko siyang gising ay wala rin akong mukhang maihaharap sa kanya. Pagkarating ko ng building, halos takbuhin ko na ang daan patungong elevator. Naglakad ako papasok ng opisina, diretsong tinungo ang pinto ni Sir Ferrer kahit nanginginig ang tuhod ko. Habang papalapit, mas lalo lang akong lumalakas huminga—parang sprint bago tumalon. Nakaupo siya sa kanyang swivel chair habang nakatitig sa kanyang laptop. Nakasalamin siya at nakakunot ang mga kilay. “S-sir…” Nakatingin s
- Writer
