Kabanata XXXVI
Pasko Kumalas ako sa yakap ni Mama nang tuluyan na kaming makababa sa sasakyan. Isang taon na ang nakalipas mula nang huli akong bumalik sa Lipa, sa bahay ng aming Lolo Laurentio. Ang bawat sulok ng mansyon ay puno pa rin ng matatamis na alaala—mula sa malawak na hardin na nilalaro namin noong bata pa, hanggang sa grand staircase na halos masira sa aming mga takbuhan. Masarap sa pakiramdam ang sariwang hangin. Ramdam ko ang lamig na dulot ng papalapit na Pasko, na sinabayan ng simoy ng hangin. Mula sa pintuan, tanaw na tanaw ko ang malaking Christmas tree sa sala na punong-puno ng makukulay na palamuti, at naririnig ko na ang mga tawa ng aking mga pinsan. “My dear sister!” Bati ni Tita Lyra nang matanaw kami sa garahe ng mansion. Yumakap siya kay Mama. "Ang tagal kong hinintay ang Pasko
- Writer
