YUKI
"Mamimiss ka namin." Ani Yeon Joo sa salitang Korean. Bakas sa kanyang mukha ang kalungkutan. Tulad niya, malungkot ding nakatingin si Tiffany sa akin.
"Me too. Do'nt worry, I'm going to visit every year here." Sagot ko. Muli niya akong niyakap ng mahigpit. Nandito kami ngayon sa airport dahil uuwi na ako pabalik ng bansa.
Limang taon na rin magmula ng umalis ako at pumunta rito sa Korea para ipagpatuloy ang pag-aaral ko. Yes, limang taon na ang nakalipas at sa loob ng limang taon ay dito ako nanirahan sa Korea.
Hindi naman ako nahirapang kumbinsihin sina Mom at Dad noon. Maybe they really understand me why I need to stay away. I'm so blessed that I have a parents like them. Ni hindi man lang ako nakarinig ng mga negatibong salita mula sa kanila.
Once in a year, nandito ang buon
