Lumipas na ang isang araw at nakalabas na rin si Patrick sa ospital. Tinanggap ko ang paghingi niya ng tawad sa akin tungkol sa nangyari. Ang sabi ko panga'y huwag na huwag niya na uulitin ang pagtangkang kitilin ang kanyang buhay sapagkat ito ay masama at labag sa mata ng diyos. Mali ang pagkitil sa sariling buhay at hindi ito ang tamang solusyon para wakasan ang mga problema.
Sa pagkaka-alam ko ako palang ang nagpatawad kay Patrick. Hindi pa siya pinapatawad ni Nathan dahil nga nangangamba pa rin siyang maagaw ako nito sa kanya. Pero ang sakin, hindi naman ako magpapa-agaw sa iba dahil mas matimbang si Nathan sa puso ko. Oo mahal ko nga si Patrick ngunit iyon ay bilang kaibigan lamang. Wala ng mas hihigit pa roon lalo na sa pagmamahalan namin ni Nathan.
Mas lalo ako namangha at naging proud kay Nathan dahil ngayon ay kasali na siya sa banda sa aming unibersidad. Hindi ko akalain na matutupad ang kanyang pangarap habang ako nama'y nandito sa tabi niya na laging nakasuporta.
Pero sa kabila non ay kailangan muna naming harapan ang pagsusulit bago magbakasyon. Ang FINALS ngayon unang sem. Kailangan naming mag-aral ng mabuti ni Natahan dahil ccover-to-cover ang gagawing exam sa FINALS. Kung ano ang mga pinag-aralan namin noong Prelims hanggang ngayon, ay magbabalik para pahirapan kami ngayong FINALS. Pero sa isip-isip ko, kaya ko 'to. Kaya namin 'to. Basta ba'y sabay naming gawing inspirasyon ang isa't-isa para sa aming kinabukasan.
Lahat naman siguro tayo ay may inspirasyon. Lahat tayo ay may pinagkukunan ng lakas upang tayo ay maging matatag at matibay. Ginagawa nating inspirasyon ang isang tao o ang isang bagay para ma-motivate tayo. Para mas gawin nating mabuti ang ating ginagawa kagaya ng pamilya, ginagawa natin itong inspirasyon dahil sa kanila tayo humuhugot ng lakas. Sila ang nagiging dahilan kung bakit tayo nagsisikap sa trabaho, dahil inspirasyon natin sila. Dahil mahal natin sila. Ngiti lang ang ating makita sa kanila, napapawi ang lahat ng pagod.
Dahil sila ang ating inspirasyon. Sila ang dahilan kung bakit nagpapatuloy pa rin tayo sa gusto nating gawin. Sa gusto nating makamit. Basta't nandyan lang sila sa tabi natin. Walang mawawala at lalong magkakaroon ng pag-asa. Nagpapasalamat ako kay Nathan, dahil naging inspirasyon ko rin siya sa pag-aaral. Naging inspirasyon ko rin siya sa pagharap sa hamon ng aking buhay,
Alam kong mas marami pang dadating na pagsubok. Kaya hindi ako bibitiw sa paghawak sa aking pangarap, sa aking inspirasyon. Bagkus ay ipagpapatuloy ko ang tiwala at kompiyansa sa sarili. Sa tulong na rin ng aking INSPIRASYON na si NATHAN.
Kabanata 14
Inspirasyon
"Oyy Nathan! Gumising kana nga diyan." niyugyog ko siya dahil sobrang lalim pa rin ng kanyang tulog. "Ano ba Nathan? Gumising kana? Papasok pa tayo, sa thursday at friday na yung FINALS
baka naman gusto mong pumasok para makapag-review."
Bumangon siya sa pagkakahiga at ginulo ang buhok niya. "Di naman kailangan, pwede naman tayong mag-review dito sa dorm mo."
Binatukan ko siya. "Eng-eng ka talaga, may ipapasa pa akong thesis sa research namin. Mabuti na lang talaga at hindi kita ka-grupo dahil ang tamad mo."
"Bawiin mo yung sinabi mo? Di kaya ako tamad!" pagmamaktol niya.
"Basta, bahala ka diyan. Papasok ako. Kung gusto mo matulog lang dito o sige bahala ka." bumaba na ako sa pagkakasampa sa maliit kong kama at nagtungo na ako sa banyo para maligo,
Naghuhubad palang ako ng damit nang biglang pumasok si Nathan. "Hoy ano ba? Maliligo ako." inis kong sabi.
"Bakit iihi lang naman ako." aniya. Tinalikuran ko siya dahil sa inis. "Oh ba't ka nakatalikod? Nakita mo na rin naman itong si manoy." tumawa pa siya.
"Naiinis ako sayo eh, sumali ka lang ng banda naging tamad ka na. Lagi ka nalang nagpa-praktis baka gusto mo namang pumasok ngayon Nathan?"
"Sino bang nagsabi na hindi ako papasok?" natapaos na siya sa pag-ihi at sinuot muli ang shorts. "Papasok ako noh, ikaw ang inspirasyon ko eh yieee." aniya at kiniliti pa niya ako sa tiyan.
"Ano ba nakikiliti ako Nathan! Tumigil ka!" pagpapatigil ko sa kanya. Bigo akong matinag siya at unti-unti siyang lumapit sa likuran ko. Niyakap niya uli ako habang hinahalikan ang aking kanang tainga.
"Sabay na tayong maligo para hindi aksaya sa oras." wika ni Nathan at hinubad na nga niya ang kanyang pang-itaas. Tumambad na naman sa akin ang maganda niyang pagkakalaki. Ang kanyang dibdib at ang kanyang nakakapang-init na mga hubog. Sobrang naa-attract ako sa katawan ni Nathan.
Hinubad din niya ang kanyang shorts at ang brief hanggang sa tumambad na sa akin ang kanyang manoy na noo'y malambot pa. At wala rin akong balak gisingin ang bagay na iyon. Ayokong magtagal kami dito sa banyo. Kailangan pa naming pumasok.
Nagsimula na kaming maligo. Binasa muna namin ang aming mga katawan. Iisa lang ang tabo dito sa bahay kaya nag-aagawan pa kami kung sino ang hahawak. Naiinis pa nga ako sa tuwing hinaharot ako ni Nathan sa tuwing nagsasabon ako ng katawan. Inagaw pa niya sa akin ang sabon at siya mismo ang nagsabon sa akin.
"Gusto kong pagsilbihan at alagaan ang mahal ko kaya hayaan mo akong gawin ko 'to Russel." aniya. Hinayaan ko na lang siya sa gusto niyang gawin. Mukhang masayang-masaya ang mokong sa ginagawa niya. Ang akala ko'y katawan ko lang ang sasabunin niya pero nagulat ako nang pati ang aking pribadong pag-aari ay sinabon din niya.
"Wahhhhh!" wika ko. "Loko ka talaga, ako na magsasabon diyan!"
"Ako na." pagpupumilit niya.
Nanlaki ang mata ko nang hindi na pagsasabon ang ginagawa niya sakin. "Eh, jinajakol mo na ang titi ko eh." sabi ko.
"HAHAHA." tumawa lang siya. Tumigil siya sa kanyang ginagawa at itlog naman niya ang sinabon ko. "Eto na nga lang sabunin ko, baka magalit ka pa este yung alaga mo eh." sabi niya at binatukan ko ang mokong.
"Aray! Eto naman gusto ko lang pagsilbihan ang mahal ko. Alam mo kahit hindi ka babae, ituturing kitang babae. Aalagaan kita at mamahalin. Gaya ng ginagawa ko." ngumisi siya na parang aso. "Hindi ba sweet?"
"Sweet." pagpapabebe ko. "Tama na nga ang pang-aasar Nathan." kinuha ko ang sabon at binigay sa kanya. "Ikaw magsabon sa sarili mo, malaki kana!"
"Ayoko nga, hindi naman ata ako makakapayag non. Kailangan sabunin mo rin ang katawan ko bilang tanda ng pagmamahal mo sakin." aniya.
Hays. Wala na akong nagawa kundi ang sabunin din ang kanyang katawan gaya ng ginawa niya sa akin kanina. "Eto na nga, para ka namang baby."
Sinasadya niya talaga ito eh. Sadya niyang ako ang magsabon para sa kanyang katawan at mga hubog dahil akit na akit ako rito. Nakangisi pa nga ito habang pinapanood ako sa pagsasabon sa kanyang katawan. Nakakainis. NAUTO AKO NG LOLO NIYO.
Hindi ko na sinabon ang pribado niya kahit na nagpupumilit pa ito kesyo magagalit daw ito kapag hindi ko sinabon. Mababaliw yata ako sa tuwing dinidikit niya ang malambot niyang manoy sa pwet ko. Di ko maitatanggi ang laki nito kahit malambot pa.
Pagkatapos ay nagbihis na kami ng uniporme. Syempre hindi mawawala ang paglalagay ko ng gel sa buhok. Dati na akong naglalagay nito dahil sabi ni Thea mas bagay daw sa akin ang buhok ko kapag naka-gel. Takang-taka naman si Nathan sa pinaglala-lagay ko sa buhok ko.
"Nubayan." umiling-iling pa siya.
"Bakit? Problema mo na namang mokong ka?"
"Wala. Di mo naman kailangan magpa-pogi. Pogi kana sa paningin ko dati pa, pero mas pogi ako hehehe." aniya. "Siguro may pino-pormahan kanang babae, sabihin mo nga. Baka mamaya nasa iba pala ang inspirasyon mo at hindi sa akin." bigla siyang nalungkot.
"Parang tanga 'to. Di bagay sayo magtampo Nathan. Dati pa akong naglalagay nito noh. At saka kung ma-attract man ako sa babae normal lang yon kasi bisexual ako. Pero di ibig sabihin non mababawasan ang pagmamahal ko sayo noh." ang sabi ko at hinagis ko sa kanya ang hair gel.
"Ano 'to di ko naman kailangan nito." pagsusungit niya.
"Sungit mo ah, pakilagay lang diyan. Paki naman." sabi ko.
Tama nga si Nathan. Hindi na niya kailangan maglagay ng mga ganitong bagay. Gwapo na siyang tignan at talagang nakakapang-akit. Baka kapag naglagay pa siya nito ay pagkamalan siyang sikat na artista. O sikat na modelo. Perpekto na si Nathan para sa akin.
"Sabagay, ako rin naman. Pero walang selosan ah kapag na-attract sa babae." aniya.
"Oo ba, at saka attract lang naman yon. Mata lang naman at pinapairal natin doon at hindi ang puso." sabi ko at ini-spray ko na ang pabango ko sa sarili. Napatingin ako kay Nathan at pinapanood lang ako nito na naglalagay ng pabango. "Tara na nga mukhang naiinip ka na eh."
Lumabas na kami ng gate at sabay na naglakad patungo sa aming eskwelahan. Hinawakan ako ni Nathan sa kamay at tila nga nag-holding hands na kami. Nakangiti lang ito habang diretsong nakatingin sa aming nilalakaran. Deadma lang ang mga taong napapalingon sa aming bawat nakakasalubong, Pinagmamalaki ni Nathan na boyfriend niya ako este, soon to be boyfriend at hindi niya ako kinakahiya sa maraming tao. Tama, ito talaga ang totoong inspirasyon. Totoong pag-iibigan.
Kinalimutan ko na rin ang Bash Sher na account sa messenger na nagcha-chat sakin dahil ni-block ko na ang account na ito. Hindi ko na hahayaan pa na sirain kami ng mga taong tutol sa aming relasyon ni Nathan. Wala akong paki sa kanila. Maiinis lang sila pero wala silang magagawa.
Maiinggit lang sila dahil masaya kami sa isa't-isa. Masaya kaming magkahawak ang kamay dahil inspirasyon namin ang isa't-isa na patuloy na lumalaban sa hamon ng buhay. Isang hamon kung saan dapat naming ipaglaban ang aming nararamdaman sa mata ng mga mapang-husgang tao.
Pinapangako ko na hindi ako susuko at bibitaw. Hinding-hindi ko hahayaan na mawala ang pangarap ko. Ang inpirasyon ko. May iilan na rin kaming pagsubok na nadaanan ni Nathan, at may darating pa kaya kailangan naming maghanda. Kailangan naming maging matatag dahil dito nasusukat ang totoong pagmamahal namin ni Nathan.
Pagpasok namin sa gate ng school. Si Bruce na agad ang sumalubong sa amin.
"Oy 'tol." pagbati niya kay Nathan. Nginitian lang ako nito dahil hindi pa kami gaanong ka-close. Napatingin siya kamay naming magkahawak pa rin ngayon ng hindi namin namamalayan. "Wow, sana lahat hehe."
Napatingin din kami ni Nathan sa kamay namin. "Hehe, kanina pa kami magkahawak mula sa dorm ni Russel." pagmamalaki niya kay Bruce. Tuwang-tuwa naman si Bruce at mukhang manghang-mangha siya sa aming relasyon.
"Wala tayong praktis ngayon 'tol. Baka sa sabado pa kasi alam mo na, FINALS na sa huwebes at biyernes." sabi ni Bruce.
"Sino palang hinihintay mo dito 'tol?" tanong ni Nathan.
"Ehem, ako bakit?" biglang sumulpot si Rusty sa likuran namin.
"Ay nako may mokong na alis na tayo Nate." wika ko ngunit pinatigil ako ni Nathan.
"Wow. Boypren mo na si Rusty?" tanong niya kay Bruce pero umiling-iling ito.
"Nope, kinausap niya ako. Gusto niyang maging vocal. pero syempre hinhintay namin ang desisyon mo Nathan." ani Bruce. "Bale ang plano kasi namin, ikaw na ang bahala sa electric guitar, ako na bahala sa drums at silang dalawa ni Sammie ang bahala sa vocals." dagdag pa nito.
"Sige, gusto kong marinig ang boses niya sa sabado." ani Nathan at nakipagkamay ito kay Rusty. "See you 'tol."
Nakangisi itong si Rusty habang nakatingin sa akin. Ewan ko kung anong balak nitong mokong na 'to. Balak niya rin kayang gawin kay Bruce ang pinagawa niya kay Noah noon sa restroom?
[FLASHBACK]
Tahimik lang pagpasok ko. Nilabas ko na ang alaga ko't binuhos na ang lahat ng maduming likidong naipon sa aking pantog. Maya-maya ay nakarinig ako ng mga pag-ungol.
"Ughhmmmm. Ang galing galing mo talaga Noah! Fvck!" kahit mahina lang iyon ay rinig na rinig ko ang sinasabi ng lalaki. Hindi ako sigurado pero parang pamilyar ang boses ng naririnig ko.
"Yeahhhh suck me harder bro ughh..." muling pag-ungol ng lalaki. Dito ko na nalaman na kay Rusty ang boses na iyon at kung hindi ako nagkakamali, bino-blow siya ngayon ni Noah.
[END OF FLASHBACK]
"May iniisip kaba?" tanong sakin ni Nathan. Nasa field kami at nakaupo sa bench.
"Ahm wala. Goodluck pala sa banda niyo! Kelan ba kayo tutugtog? Excited na ako eh."
"Sa 2nd semester. Tutugtog kami para sa muling pagbubukas nitong school para sa ikalawang semestre. Magandang pa-welcome ulit iyon sa mga estudyante rito lalong-lalo na sa mga transferees na lilipat dito kung sakali."
"Ahh. Gusto ko lang sabihin na. Nandito lang ako Nathan susuportahan kita." hinawakan ko ang kamay niya. "Okay lang sakin kung hindi ka magiging vocal, pero napakaganda ng boses mo. Nakaka-inlove. Pero isipin mo na lang na kaya si Rusty ang magiging vocal niyo dahil na rin siguro may kaya naman siyang ipagmalaking boses."
"Hmm, tama ka nga. Basta manood ka ah, ilalaban din kami sa iba't-ibang campus at kami ang magiging representative ng school natin. Gusto ko nandon ka, nanonood ka at proud na proud sa pagtugtog namin." inakbayan niya ako habang hawak-hawak ko ang kaliwa niyang kamay.
"Walang problema Nathan, pwedeng-pwede mo ako gawing inspirasyon mo sa pagtugtog." sabi ko sa isip ko. Ibinulong ko na lang ito sa hangin at hinayaan ko na lang ang hangin na makarinig ng sinabi ko.
Maya-maya ay naghiwalay na kami ng landas ni Nathan para pumasok sa kanya-kanya naming silid. Sila Thea at Abby agad ang sumalubong sa akin. Mangiyak-ngiyak si Abby nang yakapin niya ako.
"Huhuhu, Estoy llorando." aniya at hindi ko naintindihan ang kanyang sinasabi. Umiiral na naman ang kanyang pagiging espanyol.
"Di kita maintindihan pwede ba tigil-tigilan mo na pag-eespnayol nasa Pilipinas tayo Abby." inis kong sabi.
"Paciencia. Lo siento Russel. Naiiyak lang kasi ako." sabi niya kasabay ng pagpunas niya sa kanyang mga mata.
"At bakit naman ka naman naiyak? Pinaiyak kaba ng boypren mong si Riley?" pagtatanong ko.
"Nope. Nakapasa kasi siya sa pagiging sundalo." mangiyak-ngiyak pa rin siya. "And that's because of me. Ginawa daw niya akong inspirasyon huhuhu I'm so happy for him."
"Anong plano mo ngayong sem-break?" tanong ni Thea.
"Syempre magpa-PORRY!" maarteng sabi ni Abby pero ang totoo ay PARTY talaga ang ibig niyang sabihin. "Sama ka Sel ah, sama mo na rin yung jowa mong si Nathan."
Naalala ko nga pala ang pangako ko kay Nathan.
[FLASHBACK]
Dumating na ang araw ng sabado at napag-isipan ni Nathan na isasama niya ako ngayong araw sa kanilang bahay. Excited na ako dahil mas lalo ko pang makilala si Nathan. Mas lalo ko pang makilala kung ano nga ba si Nathan sa kanilang bahay.
"Eh ako? Kelan mo ako balak ipakilala?" tanong niya habang nagmamaneho ng motor. Nakayakap ako sa kanya sobrang saya ko dahil naging maayos na ang ugnayan namin ni Nathan.
"Nasa probinsya sila. Siguro kapag may pera na ako. Bibisita tayo dun sa fiesta."
"Awww. Ang tagal naman." nag-pout siya.
[END OF FLASHBACK]
"Naku hindi pwede, uuwi ako sa probinsya kasama si Nate. Ipapakilala ko siya kay mama." pagtanggi ko.
"Sayang naman pero....." napatingin siya kay Thea. "Naiisip mo ba ang naiisip ko bes?"
"Oo syempre. Doon tayo sa probinsya nila magpa-PARTY!" maarte rin nitong sabi.
"Girls, girls. Hindi pwede, probinsya yun noh. Ayoko namang mapahamak kayo nang dahil sakin. Hindi ko kayo pinipilit na sumama pero kayo ang bahala. Basta binalaan ko kayo." wika ko at kumunot naman ang noo ni Thea.
"Wala naman sigurong masama doon sa Cebu ah, ang ganda-ganda nga ng lugar ninyo." sabi naman ni Thea.
"Oo nga. Sasama kami kelan bayan?" tumaas ang kilay ni Abby.
"Hindi ko pa alam, kakausapin ko pa siya." napasinghap ako. "Basta babalitaan ko na lang kayo sa-" naputol ang sasabihin ko nang may nagsalita.
"Sama ako diyan huh?" wika iyon ni Patrick. Ayos na pala siya at nagagawa na niyang ngumiti. Ibang-iba na siya doon sa napanood kong video. Katabi niya si Rusty at napatingin ito sa akin.
"Syempre sasama ako diyan. Remember kabanda ko na ang boypren mo." tumawa pa ito.
Nakakainis. Bakit ang daming sasama? Imbis na kaming dalawa ni Nathan. Imbis na moment lang namin iyon para makapagnilay-nilay sa magandang tanawin sa Cebu. Sumama pa talaga ang mga kaklase ko at may isa pang mokong.
Iniwan ko silang nasa labas ng silid at nakatambay sa hallway. Pumasok ako ng silid at saka inisip ang mga posibleng mangyari kapag nasa Cebu na ako. Una, makikita ko na ang pamilya ko na naging unang sandalan at inspirasyon ko sa pag-aaral. Pangalawa, maipapakilala ko na sa kanila si Nathan at panghuli, at Pangatlo, sasagutin ko na si Nathan. Gusto ko na siyang maging opisyal na boyfriend.
Gusto ko na magkatotoo ang pangarap ko. Gusto kong maging kami ni Nathan, ang natatanging inspirasyon ko sa buhay ko. Ang natatanging lalaking minamahal ko at mamahalin ko hanggang sa dulo.