Lost in Century

9 |The Game

Tahimik namin binaybay ang daan pabalik sa palasyo. Wala akong imik buong biyahe hanggang sa makarating kami sa mismong tarangkahan nito.

Pansin ko ang panay pag sulyap ng maligno sakin animo'y pag nalingat lang siya ng konti ay bigla akong mawawala.

Pagkababa namin ay sinalubong kami nang mahigit limampung kawal ng palasyo. Kulang na nga lang ay magpalagay pa siya ng red carpet eh.

Spoiled prince. Or is he really a prince, mas bagay sa kanya maging warlock.

Jenna greeted us pagpasok namin sa palasyo. Sinalubong ako nang tahimik na paligid, tumitindig ang balahibo ko sinabayan pa nang malamig na hangin. Para akong nasa isang hunted mansion.

I examined Jenna for a minute and she became more thinner since the last time I saw her.

"Anong n-nangyare dito?" I blurted out na siyang bumasag sa tahimik na lugar. I can feel that all of their eyes are on me.

"You should ask yourself later, darling." Zid grinned from ear to ear. Nababaliw na naman siya.

Napadaan pa kami sa throne hall at pansin ko na wala ang hari at ang kanyang reyna. I was expecting they're here, para talagang may mali.

Rinig sa apat na sulok nang palasyo ang mga yabag ng sapatos ko habang nakasunod ako sa likuran niya.

Kung nakakamatay lang ang tingin ay baka nakabulagta na ang nilalang na nasa harap ko.

He has this evil broad shoulders of his, hindi din nakakatulong ang white long sleeves niya na tipong fineflex pa ang biceps.

"I can feel your stares, you know?" He said without turning his head to look at me.

Parang I'm not worth it of his attention, ika nga I'm just his pastime.

"Nakakamatay diba?"

"Yes, and I love it" He teased. I could even imagine that he's grinning from ear to ear. Sarap niyang ilibing nang buhay as of this moment

"May kilala akong psychiatrist, baka gusto mo?" Sarcasm is evident in the tone of my voice. hindi ko na kaya magtagal kasama siya mababaliw na rin ako.

"Nah, you're already enough." He slightly tilted his head and there I saw his flirtatious grin

Anong akala niya madadala niya ako sa pangisi-ngisi niya? After what he did to aling Martha at Remy-

Nanlalaki ang mga mata ko at napatigil, pakiramdam ko ay babaligtad ang sikmura sa nakita.

Sa malawak na hardin ng palasyo nakabalandra ang mga naaagnas na pugot na mga ulo ng iilan sa mga kawal pero ang mas nakakatindig balihibo ay ang nakadilat na mga mata ni Nao, she's staring directly in front of me. Katabi niya ang ulo ng hari.

Nilalangaw sila

Naninindig ang mga balahibo ko. Nakita ko na lang ang sarili ko na nakaluhod sa gitna nang daan. Para akong nasa isang m******e movie, nalipat ang atensyon ko sa lalaking nakatayo na sa harap ko. Hindi ko namalayan na nakalapit na siya sa akin, wala sa sariling napa atras ako nang nakaupo.

Anger, Fear is now visible all over my system. After a month, I wasn't expecting this kind of scenery.

"P-pinatay mo ang sarili mong a-ama?" F♪ck! Ba't ako nauutal? I gathered all my strength para tumayo pero ayaw gumalaw kahit man lang mga daliri ng paa ko.

Naatim niyang patayin ang kadugo niya? Baliw na nga siya!

"Uhh... He's not my father, darling." Nag squat siya sa harap ko at hinawakan ako sa baba, bago nilapit ang mukha sa tenga. "He was just one of my chess pieces in this game." Lahat yata ng balahibo ko sa katawan nagsitayuan

His voice were cold and emotionless na nagcause sa akin na magmukhang bangkay na ngayon. Tinakbuhan na ako ng lahat nang dugo ko sa katawan, I feel that I am pale now.

May ikakaputla pa yata ako nang simulan niyang amuyin ang leeg ko.

Sumisigaw ang utak ko na itulak siya, pero hindi ko maigalaw ang katawan ko.

"H-halimaw.... ka.." pilit kong inusal. Napatigil siya sa pag-amoy sa akin at kalaunan ay narinig ko ang mahinang tawa niya.

"Yes, I'm a monster. You should obey me from now on, what should I call you.. hmm.." Napaisip pa siya sa harap ko.

"You look like a scaredy cat, I'll call you kitten." Dagdag niya, animo'y nagpapangalan lang ng napulot na pusa sa kalye sabay tap pa sa ulo ko.

Kung ganun man, ang pangit niya magpangalan.

I prayed for courage at hindi ko alam kung paano nangyare pero natampal ko ang kamay nang baliw na nasa harap ko.

For a month, I thought the goddess of beauty abandoned me already. Napapaluha akong nagpasalamat sa isip.

"I'm not a pet you can keep." Matigas pa sa tit- sa bakal ang pag usal ko. Sabay hila ang kwelyo ng damit niya because I want to strangle him to death, and I think I did a wrong move dahil mabilis niyang nailagay ang kamay niya sa likod ng ulo ko at pinagsalubong ang labi niya sa labi ko

With the lifeless eyes staring around us, the monster kisses me.... Passionately.

"You've been a bad kitten." He uttered between his kisses. Nalasahan ko ang dugo sa labi ko but he just sip and nibble my lips. Pakiramdam ko ay namamaga na ito, I tried pushing him pero nakakapanghina. I wasn't weak before.

I think kahinaan ko talaga ang mga halik, lalo na pag galing sa gwapo... Na psychopath.

He slid his lips inside my mouth and suck my tongue. I am not responding to his kisses, bukod sa hindi ako marunong ay ayaw kong humalik sa baliw... Na gwapo!

With the thought that he killed Nao at nasa harap pa ng pugot nitong ulo? Hindi ako kasing baliw niya!

"Hmmm.." Napakapit ako sa suot niyang polo dahil sa biglaang pagpasok ng kamay siya sa loob ng suot ko na bestida. His hand wandered through my thighs, napakatalented niyang baliw.

Ang init ng mga kamay niya sa loob ng suot ko, binitawan niya ang ulo ko kaya naman akala ko ay makakawala nako sa halik niya. I was wrong dahil tinulak niya ako using his non-dominant hand pahiga sa gitna ng daan.

Momol sa pathway? With lifeless eyes staring at us? Yun yata gusto niya. May audience nga patay nga lang.

He's above me at ang kamay niya ay umakyat na papunta sa dibdib ko while he gives light kisses on my neck, nakakabaliw pala humalik ang mga baliw.

"St..p" did I moan? Or nawala lang talaga boses ko? Pero para namang walang narinig ang tukmol at nagpatuloy sa paglamas sa hinaharap ko

Tila isa siyang panadero noong past life niya. Ang sarap... I mean magaling.

Napakagat ako sa labi dahil sa pagkagat niya sa may bandang collar bone ko.

"You like this kitten? Moew more" He sexily whispered with a chuckle. Sasagot pa sana ako when I felt his fingers making circle sa may parteng puson ko pababa sa pinakabribadong lugar.. ang bataan.

I gritted my teeth kahit alam kong mabibitin ako ay sinampal ko siya hanggang sa maximum point ng lakas na meron ako.

Namamaligno ako! I wasn't horny, okay? May spell siguro na ni-chant si baliw kaya nagpahawak at nagpahalik ako sa kanya!

"s****l harassment, Mr." Nagiinit ang mukha ko nang nakatayo na ako. Hindi ko na imagine ang sarili ko na makikipagmomol sa hallway, lalo na sa isang baliw.... Na gwapo nga!

"It's not, because you also liked it." He was like having a hard time while talking back. Tinignan ko at hard nga.

"You should behave yourself! Baliw na manyakis ka" I blurted out, it was supposedly my thoughts pero na voice out ko pala huli na para bawiin dahil nakakunot na ang noo nito sa akin.

"Hmm? Tame this horny monster s***h psychopath then." Pinagpagan niya pa ang sarili then in a blink of an eye, nawala na lang siya na parang bula.

Nagteleport ba siya? Or may vent lang talaga ang mga sahig. I examined the floor of the pathway for about 1 hour hanggang sa napagod ako ng walang napala.

Napatingin ako sa naagnas na pugot na ulo ni Nao, I remembered her glaring eyes and sharp words. I would like to see and hear those instead of a silence and a lifeless Stare

Napagdesisyunan kong ilibing ang mga ulo nila, kahit man lang eto lang ang magawa ko. Wala akong nagawa noong nabubuhay pa sila, I was busy running for my life, busy being a coward, not true to my words na babaguhin ang mundong 'to.

Regrets and guilt, yun ang nararamdaman ko as I bury them one by one.

Then why did the king wants me dead before? What's his reasons?

"Lady euphie." Muntik na ako mapatalon sa gulat nang sumulpot sa tabi ko si Jenna pagkatapos ko mailibing ang nagiisang ulong natira.

"Magpahinga na po kayo." Dagdag niya pa. Malaking pagbabago ang nakikita ko sa kanya, she became more thinner and her eyes are lifeless kagaya ng mga ulong nilibing ko. It's like I'm still staring at them. Paniguradong hanggang sa panaginip makikita ko parin ang mga matang 'yon.

"Hindi pa naman ako pagod, ayos lang ako Jenna." I said and gave her a smile. Tumingin lang siya sakin at bahagyang tumango bago magpaalam na mauuna na dahil may gagawin pa.

She was about to step out the garden when I grab her hand. Definitely there's something wrong.

"Anong nangyare Jenna?" Hindi siya lumingon at parang may pumipigil sa kanya.

"May gagawin pa po ako, lady euphie. Paumanhin" pinilit niyang makawala sa hawak ko pero huli na, nakatakbo na siya paloob sa palasyo.

I roamed my eyes around and there I saw the creepy psychopath looking at my direction. Paniguradong nakatingin din siya kanina habang kausap ko si Jenna, instead iwasan at magkunwari na hindi ko siya nakita ay pinili kong ilabas ang dila ko para alaskahin siya.

.

He just licked his lips before turning his eyes to the book his reading. Napapadyak na lang ako sa paa ko.

He's a flirt.... Na baliw!

IT WAS tiresome, I was captured again after I've tasted freedom for a month and the people who cared for me died

What kind of game he is playing though. He said that the king was just a chest piece of this game then what am I?

One of his pawn?

Nakatitig lang ako sa ceiling habang nakahiga sa malaking kama ng malaking kwarto ko. Wala kang kakikitaan na dumi parang hindi ako nawala ng isang buwan ah

I looked around and saw a piece of paper stuck under the bedside table

Akala ko malinis may kalat parin pala! I pick up the trash and ready to throw it away when I noticed there is something written on it.

Wala akong maalalang may sinulat akong ganito. Mukha itong address. Hindi ako sigurado pero may kutob akong may nagsadyang maglagay nito dito sa kwarto ko.

Either it was Nao or Jenna.

Downtown area-169 street Ang nakalagay sa papel. Paniguradong bantay sarado ako ng maligno na 'yon. Hindi ako basta-basta makakalabas nang palasyo.

Kailangan ko pa yatang kaibiganin ang prinsepeng maligno bago mailatag ang mga plano ko.

Nabuksan ang mga mata ko nang makita ang mga ulo kanina. This world is in chaos at nasa panganib ako. Parang nasa loin's den ako sa mga oras na'to at hindi ko alam paano paaamuhin ang leon na maligno.

I don't want to be a coward anymore, I won't run again. I'll face the overwhelming force, even though this force is quite handsome.. No, hindi nako magpapadala sa kalandian na'to.

I will tame the monster inside him. In this game I am not just a pawn.

I should be the one who's playing this game..

Enebe~ masyado naman seryoso ng monologue ko.

I am the main character here duhh... Siempre the story should be a happy ending for me!

I won't let the author kills me in the end. Her pen should bleed not me!

Napapasapok na lang ako sa sariling kabaliwan at wala sa sariling napahawak sa labi. Tila naiwan ang mga labi niya sa labi ko.

Pilit ko man ayaw aminin pero sobrang lambot at nakakalasing parang may mahika siyang in-apply sa labi ko.

I literally slapped myself for imagining things. I should never let my guard down around him. Isa siyang lason!

I must remember myself everyday that I can't love a person like him. In the first place, I am here for a mission.

Para yatang nasa deleted movie ako ng mission impossible.

Napaka-imposibleng misyon!