-=Brielle's Point of View=-
Hindi ko napapansin na kanina pa pala ako napapangiti ng hindi ko namamalayan, sa tuwing maalala ko kasi ang nangyari kahapon ay may kung anong saya akong nararamdaman.
Sinong mag-aakala na ang isang tulad ni Ethan Roxas na isang successful at mayamang businessman ay makakatulong ko sa feeding program kung saan ako volunteer.
Mas lalo akong napangiti ng maalala ko ang itsura nito nang suotan ko ito ng apron, hindi bagay businessman look nito.
Sa totoo lang ay mas lumuwag ang dibdib ko ng sa wakas ay masabi ko ditong pinapatawad ko na ito, oo nga at pinatawad ko na ito noong naging guest speaker ito sa orietantion sa school namin, pero siyempre iba pa din kung masabi mo iyon ng harapan sa tao.
Para kasing sa estado ng buhay ko ngayon ay wala na dapat puwang
