SA ISANG maliit na kubo sa tabi ng bukid kung saan kumukuha ng gulay sila Vina niya ako dinala.
Wala kaming ilaw dito which is wala naman talagang ilaw sa bandang gawi nila Vina. Tanging gasera lang ang nagsisilbing ilaw namin sa gabi. Kaya wala din kaming komunikasyon sa labas ng nayon.
Kaya naman pala hindi na matawagan ang cellphone ni Vina.
"Love"tawag ko kay Vina.
Nakatingala siya ngayon, tinititigan niya ang maliwanag buwan na siyang nagsisilbing liwanag namin.
"Hmmm"
Nilapitan ko siya at niyakap mula sa likod. Isinandal niya ang likod niya sakin.
"I'm sorry"simula ko.
Tama bang magsorry ako, hindi ko kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Ang hirap kasing magsimula ng pag-uusapan.
"Naiinis ako sayo alam mo ba iyon"ani naman ni Vina.
Mas niyakap ko ng mahigpit.
"Ang dami mon
