Bumuga ng hangin si Nihan nang sapitin ang harap ng cabin. May dalawang araw lang siya na wala rito pero parang taon na ang nakalipas iyon para sa kaniya.
"Pumasok na tayo."
"A, sige."
Napansin yata ni Finn ang matagal niyang pagtigil. Hinawakan niya ang wheelchair nito, at marahang itinulak.
Nang makapasok sa loob ay mas gumaan ang pakiramdam niya. Para bang nawala ang kung ano'ng nakadagan sa kaniyang dibdib.
"Ihahatid na kita sa kwarto mo para makapagpahinga ka na," anang ni Nihan sa binata.
"Wait," Hinawakan ni Finley ang kanang kamay niya.
"Bakit?" Sinilip niya ang mukhang nakatagilid nito.
"Hindi pa maayos ang room mo."
Napatingin siya sa nakapinid na pinto ng kaniyang kwarto. Naisip niyang baka ginamit iyon ng tiyahin nito o ni Therese habang wala siya.
"Yo-you can stay in
