Chapter 47
CLAIRE POV
This is your time to rise, to fight, and to smile. Simula na ng pag bangon ng api.
Matapos kong kausapin ang sarili ko sa salamin, inayos ko ang aking buhok. Pinawi ang aking mga luha na hindi deserve ni Jun. My tears are precious. I am worthy. Hindi ako dapat inaapi dahil wala naman akong ginagawang masama sa kanila o kahit kanino. Gusto ko lang mamuhay ng payapa.
Kaya, tinawagan ko si Greyson. Isa siya sa mga pinagkakatiwalaan ko. Isang ring lang ng tawag ay sinagot niya agad.
“Senyorita, napatawag ka. Uuwi ka na ba?” punong puno ng excitement ang tinig niya sa cellphone.
“I told you, Grey, huwag na huwag mo ‘kong tatawaging ‘senyorita’.’”
“Tayo lang naman ang nag-uusap. Claire. Sige, ‘baby’ na lang kung ayaw mo.” Ang lutong ng tawa niya, hindi halatang puya
