Chapter 31
ANGELA POV
Ala-una na ng madaling araw at nasa sala pa rin ako, hinihintay ang bunso ko na dumating. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa siya umuuwi. Ngayon lang inumaga si Jun ng ganito at ang nakakapag-alala ay hindi siya nagpa-alam na uumagahin siya ng uwi at kung saan siya pupunta.
“Mom, akyat ka na at matulog. Ako na ang maghihintay kay Junelle,” sabi ng panganay kong kahit kailan ay hindi ako binigyan ng sakit ng ulo habang itong bunso ko ay palala na nang palala sa pagiging pasaway.
“It’s ok, Anak. Ikaw ang matulog na. Maaga pa ang pasok mo bukas.”
Hihirit pa sana si Jin nang marinig namin ang pag bukas ng gate. Nariyan na si Jun kaya agad akong bumangon sa sofa at patakbong tinungo ang pintuan. Nakasalubong ang kilay ko sa galit.
Tatadtarin ko sana ng maanghang na
