I will never forget you, Aga
Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko habang paulit-ulit na naririnig ang boses ni Stephanie. Hindi ko alam kung saan ko narinig iyon pero parang gusto ko siyang yakapin. Nagising ako na nasa loob na ako ng kwarto ko sa hospital. Noong sinubukan kong igalaw ang katawan ko ay parang ang lambot ng buo kong katawan. Kaya naman ay ang kamay ko lang ang naigalaw ko.
Mukhang naging maayos naman ang operasyon namin ni Troy. May kirot akong nararamdaman sa may tiyan ko pero hindi naman gano’n ka sakit. Kumusta na kaya ang anak ko?
Noong inilibot ko ang paningin ko sa loob ng kwarto ay ako lang mag-isa sa loob. Muli kong ipinikit ang mga mata ko. Ang bigat-bigat ng pakiramdam ko hanggang sa unti-unti akong hinatak ulit ng antok.
Noong muli akong magising ay n
