“Tsk.”
Muli akong tinulak ni Louie sa upuan.
Kinapitan n’ya ang magkabila ko’ng balikat at dumagan sa `kin.
Inabot ko ang mukha n’yang pawisan, handa na s’yang tanggapin, pero nawala sa `kin ang tingin niya.
Inabot n’ya ang glove compartment ng kan'yang kotse. Naghalungkat s’ya sa loob nito at nakakuha ng dalawang suppressant needles. Agad n’ya `tong binuksan at isinaksak ang isa sa binti n’ya, ang isa naman ay itinurok n’ya sa braso ko.
“Tawagin mo sina Sol,” utos n’ya sa `kin bago s’ya tuluyang manlambot sa tinurok n’yang gamot sa sarili.
Binuksan ko ang pinto sa side ko.
Ang huli ko’ng nakita, ay si Ate Mira na patakbong lumapit sa akin.
“It’s my fault. Hindi ako uminom ng gamot bago nakipag kita kay Josh.”
Narinig ko ang boses ni Louie.
“Talagang kasalanan mo! Sino ba nam
