CHAPTER 28
“Arc,” tulala kong ani nang makasalubong namin siya ni Troy. Bahagya akong natigilan, ganun din siya. Bumaba ang malalamig niyang titig sa kamay ni Troy na nakahawak sa ‘kin. Sobrang tagal ng titig niya roon kaya bigla akong hindj naging komportable.
Hindi ko alam pero nang mga oras na ‘yon, gusto kong bitiwan ako ni Troy at itago ang mga kamay ko. Hindi ko alam kung bakit bigla ay ayaw kong makita niya na hawak ako ng iba. Hindi ko maintindihan ang sarili kung bakit nilalagay ko siya sa pedestal. Iba na ‘to, hindi lang ‘to dahil nandoon siya ng mga panahon na sobrang down ako.
“Let’s go Han,” uminit ang pisngi ko sa tawag sa ‘kin ni Troy. Yumuko ako at nag-iwas ng tingin. Hinayaan ko na lang si Troy na hilahin ako hanggang sa malampasan namin si Arc.
“Pasensya ka na, ah
