CHAPTER 42
Ngayon lang yata ako nakatulog nang ganito katagal. I had a dream, I don’t know if it’s a fantacy or a nightmare. Hindi ko rin alam kung gugustohin kong magising o manatili na lang sa panaginip na iyon.
But, it’s very imposible to happen.
I stretched my body feeling stiff from the deep sleep. The smell of my room is so unfamiliar yet. . . familiar. Iba rin ang lambot at pwesto ng kama ko.
Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, unang bumungad sa ‘kin ang munting ilaw ng chandelier na nasa ceiling. Sobrang tagal kong naproseso ang mga nakita.
This is not my freaking room!
Agad akong napabalikwas ng bangon, nagpalinga-linga ako sa paligid at hindi ko alam kung kaninong kwarto ‘to. This can’t be Kiera’s room! Kahit na matagal na ‘kong hindi nakakapunta sa bahay nila,
