Nasa loob ng kanyang opisina ngayon si Uno. Inaabala niya ang kanyang sarili sa trabaho para kahit papaano ay makalimutan niya kahit sandali ang mga isipin niya.
Napatigil sa pagta-type sa keyboard si Uno. Napatitig siya sa screen ng kanyang laptop.
Bumuntong-hininga nang malalim si Uno. Muli na naman siyang natulala at nalunod sa mga bumabagabag sa kanya ng ilang araw. Minsan talaga, traydor ang utak dahil gusto mo mang makalimot kahit panandalian lamang ngunit darating din talaga iyong sandali na maiisip mo na naman ang mga ito.
Lumipas ang ilang minuto at bahagyang umiling-iling si Uno.
“Umayos ka nga, Uno,” mariing sermon niya sa kanyang sarili. Naiinis na siya dahil ginagawa naman niya ang lahat para makalimot panandalian para magawa nang maayos ang trabaho niya ngunit ang sarili
