(Daun’s POV)
Naupo ako sa isang putol na sanga ng puno sa ilalim ng puno ng talisay, na nakaharap sa malawak na dagat at tahimik na pinagmamasdan ang malilit na alon na banayad na humahampas sa mga buhangin sa dalampasigan. Malayo na ito sa resthouse at hindi na ako makabalik dahil masakit na ang paa ko, napwersa ko yata. Napakamot na lang din ako sa ulo ko sa dahil gutom na rin ako. Ang kulit ko kasi, aminado naman ako na makulit ako pero ngayon nagsisisi na ako sa kakulitan ko. Kung nakinig lang sana ako kay Triz na huwag mulayo ‘di sana hindi mangyayari ‘to.
Wala ring naghahanap sa akin para tumulong, siguro iniisip nila na nasa malapit lang ako. Teka nga, bakit ba ako naghihintay na hanapin nila ako? For all I know si Kyrre masaya na ‘yon kay Belinda at si Triz malamang pinagpapantas
