Our Mental Polarity

Chapter Eighteen

CHAPTER EIGHTEEN

It was not the gunshot nor the damn abdominal stabs who killed papa, it was his exposure to pancronium bromide, potassium chloride and midazolam. I shivered. He was poisoned!

I just got back on my senses when the doctor in front of us cleared her throat and started speaking.

“As what you probably know by now, Mr. Alonzo died due to his body’s exposure to pancronium bromide, potassium chloride and midazolam. To further explain, these three chemicals cannot be taken in of a human body for each of them destroys and affects certain organ of the body that may lead to death if not immediately prevented,” she explained.

“And where could Mr. Alonzo probably have gotten those?” Attorney Shim asked curiously.

“That is one of the things that are still uncertain, Mr., but to tell you, each chemical can be easily be acquired. However, to have these three in one intake is not something common, unless it is put in his body forcibly,” sagot ng doktor.

“What do you mean?” tanong ko nang hindi ko na napigillang sumali sa usapan nila.

“Well, one way anyone could have done to edge in those chemicals in his body is by lethal injection.”

“Lethal injection?” Attorney Shim asked in a tone of surprise, clarifying.

“Apparently.”

“But that’s illegal, with or without the presence of the law!” Attorney Shim further exclaimed in complete shock.

“Indeed, although it’s not yet confirmed. Chances are big but we still aren’t sure.”

“I will start investigating then,” Attorney Shim uttered in complete conviction.

“Good luck, I will also notify you in case of any additional contributing information.”

Attorney Shim smirked.

“Sana true.” Natawa ako. Napatingin naman ang doktor sa kaniya. “Tell me, huh, not Ethan. Kidding, doesn’t matter now if you tell me or him first, we are now in one party.”

Just then, we left the room and started walking outside. We were on the long corridors when Attorney Shim started spillig his rants, saying even the law isn’t allowed to perform lethal injection so the consequences for the suspects will be severe.

“By the way, Aeshia, the judge has informed us, your father’s case will be reopened a little later than we expect,” sambit niya nang makasakay kami sa elevator.

“When will it be?” tanong ko sa kaniya.

“It’ll be in a month. Since wala pa tayong suspect to prosecute, it will be another session of beginning of investigations. But do have less worries, Ethan is now on our side.”

Kinabukasan ay nag-sideline muna ako sa karinderya ni Aling Milagros, since instead na makipagpalit ng shift ay si Sheki na ang mismong pina-duty ko kahapon ay wala ulit akong pasok ngayon sa flower shop.

Ngayon ay magkasama kami ni Almyra rito sa karinderya at naghuhugas ng isang tambak na hugasin. Alas dos na ng hapon ngunit hindi pa namin nagagawang makapagtanghalian sapagkat marami ang kumain kaninang tanghali at hanggang ngayon ay hindi pa rin namin natatapos ang tambak ng hugasin.

“Puti na ata buhok ko hindi pa nauubos itong mga hugasin ah,” sambit ni Almyra habang patuloy sa pagbabanlaw ng mga plato.

Tumawa naman ako.

“Kung ako kay Aling Milagros, sa dahon ng saging ko pakakainin lahat ng customer dito sa karinderya para wala na tayong huhugasan, o ‘di ba? Hindi mo kaya iyon! Don’t touch me, sobrang brainy ko,” dagdag pa niya.

“Shunga, edi nawalan tayo ng trabaho,” sagot ko naman habang natatawa.

“Kung sa bagay,” pagsang-ayon niya at may paghinto pa sa kaniyang ginagawa. “Pero what if magpalit kami, ako naman ang may-ari ng karinderya at siya ang tagahugas ng plato? Ano kayang pakiramdam maging isang malaking bulas na pala-desisyon?”

Natawa ako sa sinabi niya at bahagyang sinagi siya.

“Pero, mamsh,” tawag ko sa kaniya nang humupa ang aming tawanan.

“Yes, my dear?” sagot naman niya.

“Naalala ko lang iyong ginawa mo no’ng case hearing last Thursday—”

“Shems, mare, ‘wag mo na alalahanin. Shuta ka, grabe iyong kahihiyan,” putol niya sa akin.

“Kaya nga gusto ko magpasalamat sa’yo. Kasi kahit masira dangal mo, para lang masubukang ma-distract si Ethan pumayag ka sa pinapagawa ni Attorney Shim.”

“Kung inaakala mong ginawa ko iyo para ma-distract si kuyang public defender, nagkakamali ka. Ginawa ko iyon kasi na-hypnotize ako ng kagwapuhan ni Attorney Shim,” sambit niya habang kinikilig pa. “Gosh, ang gwapo niya talaga, ang pogi pa at handsome. Ikaw na, Attorney, pakakasalan na kita.”

Tinawanan ko na lamang si Almyra. Ang paghanga nga naman, kakaiba kapag umatake.

“By the way, Aeshia, samahan mo ako mamaya kuhanin ‘yong ice candy na ipinalagay ko sa freezer ni Ate Letti ha,” saad ni Almyra habang ipinapatas ang mga nahugasan naming plato.

“Wala rin naman akong gagawin, gusto mo samahan pa kita pati sa pagtitinda e,” sagot ko naman.

“Iyan ang gusto ko sa’yo, mas supportive ka pa sa nanay ko.”

“Pero magpapalit muna ako ng damit sa bahay bago natin kuhanin iyong ice candy,” pahabol ko.

“Wag na, dumiretso na tayo kina Ate Letti tapos saka ka na lang magpalit bago tayo magtinda,” sagot naman niya at tumango ako.

Maya-maya pa ay natagpuan ko ang sarili kong kasama pa rin si Almyra at naglalakad kaunting distansiya malapit kina Ate Letti. Nang marating namin ang bahay ni Ate letti ay agad din naman siyang lumabas at iniabot ang isang icebox ng ice candy.

“Salamat po, Ate Letti, ang dakilang tagapagpatigas,” saad ni Almyra na ikinatawa naman ni Ate Letti.

“Walang ano pa man. Maloko ka talaga, Almyra, pero in fairness, gusto ko ang bansag mo sa akin,” tumatawa pa ring sabi ni Ate Letti.

“Fr fr? Chariz, bongga ka na, Ate Letti, ha tbh. May pa-punchline ka na ngayon, istg,” sagot na naman ni Almyra at kumunot ang noo ni Ate Letti.

“Ha?” tanong ni Ate Letti.

“Hatdog lmao tho, ‘di mo alam iyon? Red flag ka, Sis Letti,” sambit ni Almyra saka humalakhak nang halos maubos ang hininga.

Nilisan na rin namin si Ate Letti matapos makipag-okrayan nang saglit. Nagtungo muna kami sa bahay para makapagpalit ako ng damit. Wala naman si Dalton nang mga pagkakataong iyon at nadatnan kong naiwang nakabukas ang bahay.

Matapos saglit na magbihis ay lumabas na ako at nakita si Almyra na naghihintay na sa harap ng bahay. Nakangiti ito habang bitbit ang icebox.

Sa aking paglabas ay napansin ko ang isang bolang mabilis na gumugulong palapit sa direksyon ko. Nang tumama ito sa paa ko at huminto ay pinulot ko. Pinunasan ko ang bola at narinig ko ang boses ni Dalton.

“Ate!” masiglang bati niya.

Patakbo siyang lumapit sa akin at sinalubong ko naman siya ng yakap. Iniabot ko na sa kaniya ang bola at akmang aalis na siya nang huminto siya at muling lumingon.

“Maglalaro pa sana kami ng bago kong kalaro, kaso sabi niya sasamahan ka raw muna niya magtinda ng ice candy.”

“Huh? Sino ba iyong bago mong kalaro? Sabihin mo maglaro na lang kayo at kaya naman namin ni Ate Almyra mo na magbenta. Hello, mathematician kaya si ate.”

“Sinabi ko na rin po iyan sa kaniya e, kaso mapilit siya. Gusto ka raw niya makasama. Sayang, masaya pa naman siya kalaro.”

“Gusto akong makasama? Sino ba iyang bago mong kalaro?”

Matapos ko magtanong ay hindi na nagsalita si Dalton. Nakangiti na lamang siya habang nakatingin sa likuran ko. Saka ko lamang naunawaan ang nangyayari nang may lalaking nagwika mula sa aking likuran,

“Ako.”