Chapter 22
Lallaine's POV
Napangiti ako habang nakatingin sa mukha ni Nathan, habang mahimbing na natutulog. Sinong mag-aakalang ang simpleng pagtatagpo ng landas namin ay mauuwi sa matalik na pagkakaibigan, at hindi hindi rin nagtagal ay nauwi iyon sa ibigan. Sa isang buwan na pagkakaibigan namin ni Nathan ay hindi naging mahirap para sa akin na matutunan siyang mahalin. He became my number obe fan, my number one supporter. Sa kaniya ko nakuha ang suporta sa pangarap ko na hindi ko kailanman nakuha sa pamilya ko. Alam niya ang kondisyon ng pamilya ko, kung bakit kinailangan kong magtrabaho para lang makapag-aral.
Hindi sa lahat ng buwan ay napagkakasya ko ang gastusin ko sa sahod ko. Marami pa ring bayarin sa school at minsan ay baon pa lang kinakapos na ako, kaya naman kapag kinakapo
