Tahamik lamang si Nia na lulan ng kabayo na kung saan si Leo ang nagmamaniobra. Wala sa loob ng dalaga na iwan na lamang basta ang tungkuling pigilan si Zarlo sa kanyang plano at iligtas si Prinsesa Ifri. Nais niyang matulungan ang mga ito. Nais niyang masaksihan na ligtas ang prinsesa.
Hindi naiwasan ni Leo na mapansin ang lungkot ng dalaga kahit pa nakataklob ang ulo nito ng makapal na tela na umiiwas sa buhanging nililipad ng malakas na hangin sa disyertong kanilang binabaybay.
Nag unat ng mga kamay si Leo na nais kunin ang atensyon ng dalaga nang maaliw niya man lang ito upang makalimutan niya ang iniisip. "Parang kailan lang `yong mga panahon na tayong dalawa lang ang nagkakalabay `no? Parang ganito. Walang maingay. Walang istorbo."
Bahagya lamang inangat ni Nia ang kanyang ulo n
